كدخبر: ۱۷۱۶
تاريخ انتشار: ۳۰ خرداد ۱۳۹۲ - ۰۲:۳۹
print نسخه چاپي
send ارسال به دوستان
روزنامه سفر هند
گزارش روز اول سفر
اولین حضور در شهر دهلی با مواجهه با سه نکته جالب توجه همراه بود. رانندگی با بوق ممتد ، ادراک حس بوییای در فضاها و حضور حیوانات در شهر.
سفر آغاز شد. گروه سفرهای پژوهشی منظر بامداد روز چهارشنبه 24 اسفند 1390 پس از سه ساعت پرواز، وارد دهلی شد. این گروه پس از چند ساعت استراحت در هتل، برنامه سفر خود را با بازدید از آرامگاه ماهاتما گاندی، رهبر استقلال هند در پیش گرفت. این آرامگاه که بیشتر به یک پارک شهری می مانست، از چهار محور تشکیل شده بود که مقبره در میان آن و در سطحی پایین تر از محل حضور ناظران و زائران قرار داشت. نحوه استقرار مقبره در میان این محورها، یادآور نقش کوشک در باغ های ایرانی بود. عدم تسلط مقبره بر بازدیدکنندگان، به جهت بالاتر قرار گرفتن بازدید کنندگان از مقبره نیز، از دیگر ویژگی های این مجموعه بود که به نظر می رسد تداعی کننده حس تواضع است.


 
کروکی از رسول رفعت
 
قلمرو مسجد جامع دهلی و بافت اطراف آن مقصد دوم گروه برای بازدید بود. مسجدی در ارتفاع، با رواق هایی به سمت شهر که در محل تقاطع سه محور تجاری شهری واقع شده بود. ورود به حیاط این مسجد، همچون زیارتگاههای سایر ادیان در هند با پای برهنه صورت می گیرد. کارکرد اجتماعی این مسجد و به ویژه حیاط آن، به عنوان محل مکث و توقف و استراحت مسلمانان جالب توجه بود. بافت اطراف این مسجد که محلی پر ازدحام بود به بازاری به نام ... متصل می شد. پس از بازدید از این بازار، گروه از یکی از معابد سیک ها بازدید کرد. از جمله اعتقادات سیک ها، ضرورت پوشش موی سر آقایان است. به همین جهت همسفران پسر، موهای خود را با سربندهایی بستند و وارد این مجموعه شدند.
 

عکس از احسان دیزانی

پس از این معبد، گروه به سمت مجموعه لعل قلعه (ارگ سرخ) حرکت کرد. این مجموعه متشکل از 12 بنای بزرگ بود که در قرن هفدهم میلادی توسط شاه جهان ساخته شده بود. مجموعه بزرگ این ارگ از بخش های مختلفی تشکیل شده بود که در غالب معماری های پراکنده و متفاوت با یکدیگر مشهود بودند. پس از بازدید از این ارگ عظیم، دو معبد دیگر (معبد شیوا متعلق به هندوان و معبد جینی) بازدید کرد تا بار دیگر موضوع تنوع ادیان و فرهنگ ها در هند مورد توجه قرار گیرد.
 
 
عکس از احسان دیزانی

روز اول سفر، در هوای خوش دهلی به پایان یافت.

دریافت 1:
اولین حضور در شهر دهلی با مواجهه با سه نکته جالب توجه همراه بود. رانندگی در دهلی با بوق ممتد پیش می رود. به نظر می رسد که بوق بیش از ترمز مورد استفاده از رانندگان هندی است. صدای غالب در تمام بازدیدها، صدای بوق ماشین هاست که اگر چه در عکس های سفر انعکاسی ندارد، اما به ذهن سپرده می شود. دومین نکته جالب توجه، ادراک حس بویایی در فضاست. بوی تند فلفل، روغن داغ و عطر به ویژه در بازارهای دهلی همواره شامه را تحت تأثیر قرار می دهد. نکته سوم در دریافت روز اول از دهلی، حضور حیوانات و به ویژه پرندگان در شهر است. پرندگان، در کنار سگ ها، تقریبا در تمام سایت های مورد بازدید به چشم می خوردند. با این احتساب دهلی را شاید بتوان شهر بوق، بو و پرندگان نامید.
نظرات بینندگان:
حمید رضا صالحی : بیست و یک........
مسئولین روزنامه سلام شماره بیست و یک رو به همه برسونین....مخصوص.......امیدوارم سفر خوبی باشه.....نمیگم خوش بگذره چون اصلن تحت هیچ شرایطی امکان نداره خوش نگذره
منتظر گزارشهای بعدی هستیم
ناشناس : عالی بود
مریم السادات منصوری : واااااای! هیچ وقت فکر نمی کردم به صورت پی گیر بیام روزنامه سفر رو بخونم!!
جای ما رو خالی کنید! خوش بگذره بهتون!
* نام:
ايميل:
* نظر: