كدخبر: ۱۷۱۹
تاريخ انتشار: ۳۰ خرداد ۱۳۹۲ - ۰۲:۳۸
print نسخه چاپي
send ارسال به دوستان
روزنامه سفر هند
گزارش روز سوم سفر
گروه پس از بازدید از سکتورهای مسکونی و حرکت پیاده در معابر شاندیگار، و مشاهده موزه ای که طرح های اولیه لوکوربوزیه را نمایش می داد، به سمت یکی از ساختمانهای ادارای این شهر (دادگاه عالی) حرکت کرد.
بازدید از شهر شاندیگار، برنامه ای بود که روز سوم سفر هند را به خود اختصاص داد. شاندیگار شهر جدیدی است که پس از جدا شدن کشمیر از پنجاب، با هدف ایجاد مرکز نوینی برای این ایالت به درخواست نهرو و توسط لوکوربوزیه طراحی گردید. این مجموعه از شبکه ای شطرنجی تشکیل شده که مجموعه ای از بخش ها (سکتورها) را شامل می شود.



گروه پس از بازدید از سکتورهای مسکونی و حرکت پیاده در معابر شاندیگار، و مشاهده موزه ای که طرح های اولیه لوکوربوزیه را نمایش می داد، به سمت یکی از ساختمانهای ادارای این شهر (دادگاه عالی) حرکت کرد.


بازدید از این بنای مدرن نیز، بیش از پیش اندیشه های کوربوزیه را در تعریف مواردی نظیر پلان آزاد، استفاده از بتن مسلح، معماری بدون تزئین، اهمیت عملکرد و ... نشان داد. در این میان نکات جالب توجهی نظیر اسراف و ساخت با هزینه بالا، تراکم مسکونی پایین (حدود 12 نفر در هکتار) در سطح شهر، فقدان زندگی اجتماعی در بسیاری از خیابان ها و نکات دیگری از این دست مورد بحث و بررسی قرار گرفتند.
 

کروکی از محمد جمشیدیان
 

عکس از احسان دیزانی

مجموعه دیگری که مورد بازدید اعضای گروه قرار گرفت، مجموعه ای بود که تحت عنوان باغ صخره توسط نک طراحی شده بود. این مجموعه که کارکرد یک پارک شهری نسبتا بزرگ را داشت، از جمع آوری پسماندهای قابل بازیافت و طراحی مجسمه هایی از سنگ و آب ایجاد شده بود. مسیر باغ صخره از پیچش ها و چرخش هایی همراه بود که کاملا متفاوت با شبکه شطرنجی شهر بود، با این حال در طراحی ها امکان تحلیل اثرات اندیشه های کوربوزیه در آثار نک وجود داشت.
 
عکس از احسان دیزانی

پس از این، سکتور مرکزی شهر (سکتور 17) که محل ارائه خدمات عمومی در مقیاس کل شهر بود بازدید شد. این سکتور شامل میدان بزرگی می شود که امروزه محل تجمع ساختمان های تجاری با برندهای متنوع است. صرف ناهار در این میدان صورت گرفت و گروه به بازدید از رویدادهای مختلفی که همزمان در بخش های متفاوت میدان انجام می شد پرداخت. از یک سو، میدان محل تجمع و اعتراض اتحادیه های کارگری بود. از سوی دیگر، گروهی در کنار یکی از مغازه ها که تلوزیون بزرگی در آن وجود داشت، مشغول تماشای مسابقه کریکت بودند. در سوی دیگر میدان، افرادی برای جذب اعانه برای سازمان های خیریه به گردشگران انرژی مثبت داده و به اصطلاح چاکراهای آن ها را باز می کردند. در گوشه و کنار میدان نیز افرادی در حال استراحت، خواب و صحبت بودند.
 
عکس از صالح شکوهی

پس از بازدید از این میدان، گروه برای اقامه نماز و آشنایی با مسلمانان، به سوی مسجد شهر شاندیگار عازم شد. سپس از دریاچه مصنوعی بزرگی که در دهه 1960 در کنار شهر احداث شده بود بازدید کرد و پس از تبادل نظر در خصوص معماری و شهرسازی مدرن و زمینه های توسعه و افول آن، به سوی دهلی بازگشت. مسیر چندساعته ی بازگشت به دهلی، زمان مناسبی را بحث گروه های پژوهشی در خصوص موضوعات مقالات فراهم آورد.

دریافت 1: مسجد جامع دهلی به مثابه نقطه عطف بافت قدیم و جدید
مسجد جامع دهلی در برگیرنده سه ورودی است که در محور سه جبهه قرار دارند. در واقع تمام جبهه های مسجد به جز جهت قبله (غرب)، محل ورود به این مسجد هستند.
 
عکس از جنت رحمت پناه

در محور ورودی شرقی، خیابانی قرار گرفته است که چند بنا در لبه این خیابان هم رنگ با ساختمان مسجد جامع طراحی شده اند. حال اینکه، این انطباق از طرف مدیریت شهری نظام پیدا کرده و یا از سوی مردم شکل گرفته محل سوال است. در واقع فرم ساختمانها جدید هستند، اما در لبه این محور خیابان (محل تلاقی بافت قدیم و جدید) این نقطه عطف با رنگ اتصال مناسبی پیدا کرده است.
دریافت از : جنت رحمت پناه

دریافت 2: نقش و تزئینات معماری مسجد قوت الاسلام
مسجد قوت الاسلام یکی از اماکنی است که روز پنجشنبه (دومین روز سفر) مورد بازدید قرار گرفت. این مسجد از نخستین عمارت های اسلامی در سرمزین هند است که در سال 1197 توسط قطب الدین ساخته شد. تزئینات و نقوش برجسته به کار رفته در این مسجد بسیار چشمگیر است. این تزئینات در دو بخش قابل بررسی است:
 
عکس از رسول رفعت

بخش اول: نقوش و تزئیناتی که مروبط به معبد هندو و جینی است و روی ستون ها به کار گرفته شده است. از جمله این نقوش می توان به نقوش گیاهان و حیوانات در اشکال نمادین و فرم های سمبولیک اشاره کرد. بخش دوم، مربوط به نقوش و تزئینات اسلامی است که محدوده گسترده تری را مزین و منقوش کرده است. دیوارها و مناره ها که معمولا با خطوط و نقوش گیاهی چون گل های چندپر با اسلیمی های طوماری و گردان و نقوش و طرح های ریسه ای و همچنین طرح های هندسی مانند گره بندی های تزئینی شیوایی است.حضور این دو بخش به صورت همزمان حاکی ازظرفیت بدیع نقوش و نگاره های منتسب به ادیان هندو و اسلام برای ترکیب با یکدیگر است.
دریافت از : مریم قندهاریون

دریافت 3: معماری پنهان در هند
آنچه که در هند و در طراحی فضاهای شهری آن قالب است: معماری پنهان آن است. معماریی که بواسطه ایجاد سرپناه و فضایی برای گذراندن زندگی قشر خاص این جامعه بوجود آمده است. اگرچه این سرپناه ها موقتی و قابل جابجایی است اما فضاهای شهری در اطراف آنها و به تبع هندسه زاغه نشینی شکل گرفته است. 
این نوع معماری را می توان خاص هند دانست که قابل پذیرش برای هند است و شاید در معماری و طراحی شهری سایر کشورها نتوان تعریف ومعنای قابل فهمی برای آن پیدا کرد. در واقع این نوع فضاسازی شهری کاملاَ متأثر از جامعه مخاطب آن بوده و معماری آن دارای کیفیت بی نام است. این کیفیت بی نام و آشنای معماری هند الفبای خاص خود را دارد که پنهان مانده است.
دریافت از : فرنوش مخلص

دریافت 4: باغ صخره ای در جستجوی معنی یا فرم!
شاید بتوان باغ صخره ای شاندیگار را گونه ای از منظر قصه گو دانست که با تغییر رنگ و بافت، گشودگی و محدود کردن فضا، فضاها و دیدها، بازی با فرم، آب و سنگ و تغییر در ارتفاع دیواره ها و ارتفاع مسیرها، مخاطب را در مسیری پیش بینی شده به حرکت وا می دارد تا با صحنه و تصویر مورد نظر طراح روبرو شود و این سوال را در ذهن ایجاد کند که همه این فراز و فرودها و رنگ و آب ها در پی چیست؟ اما شاید هدف طراحی واقعا پاسخگویی به این سوال نبوده است و هم سوال و هم جواب را در دیدگاه مخاطب نهفته است. 
عکس از رسول رفعت


عکس از رسول رفعت

کاربری که در جستجوی عناصر ساخت منظر است، ترکیباتی از آب و سنگ را در مقابل خود می بیند و بدان مشغول می شود و کسی که در پی کشف جنس مصالح به کار رفته و جزئیات ساخت است به گونه ای دیگر درگیر تنوع فرم و بافت مصالح می شود. آن که در پی یافتن معنی باغ صخره ای است در ابتدا به مفهوم به کارگیری مصالح بدان مصرف می شود و مجسمه های بدون فرم ذهن او را از یافتن معنی ناامبد می کند. ولی در دو فاز آخر پارک با روبرو شدن با تعداد مشابهی از مجسمه های انسانی و حیوانی با فیگورها و رنگ های مختلف باز جویای معنی می شویم. مجسمه هایی که گاه نشان دهنده نشانه های تاریخی و فرهنگی هند هستند. به طور کلی این پارک برخورد یکسان با همه مخاطبان خود دارد و در پایان آن ها را با نهایت تنوع در فرم، رنگ، بافت و معنی روبر می سازد و ذهن را از شمارش و تفکر در مورد این گستردگی انواع خسته می کند. در یک لحظه گویی پاسخی جز خروج از پارک برای ذهن خسته و خالی کاربر نمی گذارد. پایانی به همه معنی و فرم در آن و رنگ.
دریافت از : هدا کاملی
نظرات بینندگان:
ناشناس : خانم کاملی ؛ رویکرد بسیار زیبا و قلم خوبی دارید.
گروه هم عکسهای خوبی از جناب رفعت ودیگران انتخاب کرده است.
بسیار سپاس از متن تان.
دوستان گروه و همراهان جناب دکتر جمیعا خسته نباشید.
* نام:
ايميل:
* نظر: