برنامه آتی نظرگاه
نشست "در مرکز تهزان چه باید کرد؟ | رسالت میراث فرهنگی | سه شنبه ۱ مردادماه ۱۳۹۸ | از ساعت ۱۶
Saturday, 17 August , 2019
امروز : شنبه, ۲۶ مرداد , ۱۳۹۸ - 16 ذو الحجة 1440
شناسه خبر : 2081
  پرینتخانه » مطالعات هنر تاریخ انتشار : ۱۲ آذر ۱۳۹۷ - ۱۲:۰۰ | 227 بازدید

شیر و مادینه‌اش

شیر در ادب فارسی نماد دلاوری جنگی و شوکت پادشاهی است. او سلطان وحوش است و بی‌اعتنا به امور روزانۀ بندگانش.

در شعر پارسی از هیچ جانور دیگری به اندازۀ شیر یاد نشده است. شیر در ادب فارسی نماد دلاوری جنگی و شوکت پادشاهی است. او سلطان وحوش است و بی‌اعتنا به امور روزانۀ بندگانش.
این نسخه به نام «غازان‌خان»، فرمانروای ایلخانی تدوین یافته است. این تصویر نشان دهندهه آن است که نگارگری مراحل ابتدایی خود را پشت سر گذاشته. متن این کتاب توسط «ابن بختیشوع»، که یکی از بزرگان طبیعت‌شناسی عرب است، در سده چهارم نگارش یافته. نقاش با نبوغی مثال‌زدنی یال شیران را آراسته و چنگ و دندانشان را شیروار مجسم ساخته است. بر عضلات و پنجه‌های شیر جلوه‌ای حیاتی بخشیده است.
شیوه‌ی فاخر نگارگری ایرانی با تأثیراتی از نقاشی چینی را می‌توان در نگاره مشاهده کرد. نقاش با ظرافت در قلمگیری‌ و پاره‌ای رنگ‌آمیزی‌ها (میوه‌ها)، نگاره را به اوج رسانده است.
و سرانجام با اهتمامی خاص نگاره را همچون دریچه‌ای در میان متن گشوده است، در عین حال نمی‌تواند مانع بیرون زدن تصویر از حاشیه شود.
حال خوشی در نگاره جاری است. آنچنان‌که می‌توان صدای دلنواز پرندگان را بر روی شاخه‌های نازک و ظریف گیاه در کنار ابهت شیران، به گوش شنید.
شیر و مادینه‌اش
مینیاتور از کتاب منابع الحیوان ابن بُختیشوع، (۵/۲۴× ۳۴) سانتی‌متر
آذربایجان ۶۹۸ ه.ق.
نیویورک. کتابخانه پیرپانت مورگان.
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.