برنامه آتی نظرگاه
نشست "احیای لاله زار | تعظیم کدام گذشته | چهارشنبه 24 مهرماه ۱۳۹۸ | از ساعت ۱۶
Wednesday, 13 November , 2019
امروز : چهارشنبه, ۲۲ آبان , ۱۳۹۸ - 16 ربيع أول 1441
شناسه خبر : 2370
  پرینتخانه » معماری تاریخ انتشار : ۱۶ خرداد ۱۳۹۰ - ۱۵:۰۰ | 192 بازدید

اکسپوی ۲۰۱۰ شانگهای

واژۀ Expo  مخفف کلمۀ Exposition  و در اصل کلمه‌ای فرانسوی به معنای نمایشگاه و محل عرضه است. نمایشگاهی است که هر پنج سال یک بار در یک کشور برگزار می‌گردد. مدت برگزاری نمایشگاه ۶ ماه است.

این روزها با ورود به چین یک تبلیغ را همه‌جا می‌بینیم. عروسک‌ها، جاسویچی‌ها و مجسمه‌های یک شکل همه‌جا در حال فروش است. در هتل‌ها، فرودگاه‌ها، بازارها، غرفه‌ها و کانترها افرادی با لباس‌های متحدالشکل توضیحات لازم را به مردم می‌دهند. موارد فوق در شهر شانگهای بسیار بارزتر و مشخص‌تر است. زیرا محل برگزاری  اکسپو ۲۰۱۰ در این شهر واقع شده است. واژۀ Expo  مخفف کلمۀ Exposition  و در اصل کلمه‌ای فرانسوی به معنای نمایشگاه و محل عرضه است. نمایشگاهی است که هر پنج سال یک بار در یک کشور برگزار می‌گردد. مدت برگزاری نمایشگاه ۶ ماه است. یکی از مشهورترین بناهای بر جای مانده از اکسپو های پیشین، برج ایفل پاریس است که یادگار اکسپو پاریس در سال ۱۸۸۹ است.
محل نمایشگاه اکسپوی شانگهای در ناحیۀ پودونگ شهر قرار دارد. هنگام ورود مهم‌ترین چیزی که جلب توجه می‌کند مسیرهای ورودی فضاهای نمایشگاهی با نرده‌هایی ساده به حالت پیچ‌درپیچ است که موجب می‌شود که صف‌های طولانی با پیچ‌وخم‌های مسیر این نرده‌ها هم مساحت کمتری بگیرد و هم صف‌ها برهم نخورد. نمایشگاه ۵ ناحیۀ A,B,C,D,E دارد که هر ناحیه به کشورهای یک قاره‌ اختصاص دارد. معمولاً هر اکسپو یک شعار محوری دارد که نمایشگاه حول این شعار تعریف می‌شود. شعار اکسپوی شانگهای هم «شهر بهتر، زندگی بهتر» بود، هر چند شاید خیلی از کشورها به این شعار خیلی پایبند نبودند.
در ابتدای ورود به محوطۀ نمایشگاه اجراسازی کابلی و چادری بسیار به چشم می‌آید بازدیدها از غرفۀ ایران آغاز شد.

اکسپو ۲۰۱۰ شانگهای

-تصویر یک: کانسپت بنای غرفۀ ایران برگرفته از پل خواجو است. ساختمان مندرج با نماهای قوس جناغی است. داخل فضاها تعدادی از پروژه‌های سد و گاز و لیزر خود‌نمایی می‌کند که عکس بزرگ دکتر احمدی‌نژاد در حال بوسه‌زدن بر دستان یک پیرمرد ، نمود خاصی به فضای داخلی بخشیده است.

– تصویر دو: غرفۀ مراکش یک ساختمان مکعب شکل تقریباً به مساحت غرفۀ ایران بود. اما تفاوت سبک معماری دو کشور را به سادگی می‌توان در قوس‌های نعل اسبی آن قرائت نمود. فضاها مقداری تاریک بود و نورپردازی هدف‌دار که فقط موضوعات مورد نظر را کاملاً روشن می‌کرد حس خوبی داشت. هم‌نشینی موسیقی محلی و پنجره‌هایی که از داخل آن می‌شد کار صنعتگران و بافت بازار مراکش را دید (البته در مونتیورهایی که در آن پنجره‌ها نصب شده بودند) حال و هوای کشور مراکش را کاملاً به نمایش گذاشته بود.

 

– تصویر سه: غرفۀ ایالت متحدۀ عربی به شکل تپه‌های ماسه‌ای و با ورق‌های کامپوزیت مسی‌رنگ جلوۀ خاصی داشت. حس تپه‌های شنی صحرا را به راحتی می‌توان در طراحی غرفۀ آن کشور دید. معمار این طرح نورمن فاستر است.
یک پل هوایی سطح کل نمایشگاه را طی می‌کند، که در زیر آن با لوله‌کشی، آب اسپری می‌شود که این امر باعث خنک‌شدن هوا می‌شود این روش در قسمت‌های مسقف سقف‌های نمایشگاه هم اجرا شده است.

– تصویر چهار: عریض و طویل ‌ترین غرفه نمایشگاه متعلق به کشور میزبان یعنی چین است که شاید ۱۰ برابر بزرگتر از غرفه‌های دیگر کشور ها است. تنها غرفه‌ای است که ماکت آن را در جاهای مختلف شهر فروخته می‌شود. در بخش مربوط به استان سین‌سیانگ غرفۀ چین بیشتر لباس‌ها و‌ موسیقی و رقص آن‌ها به نمایش گذاشته شده است.

 

تصویر پنج : غرفۀ انگلیس به شکل حجم بزرگ سیب‌زمینی مانند است که انگار چوب کبریت‌هایی در آن فروکرده‌اند. تأکید این طرح روی تمرکز‌گرایی فضای باز در نقطۀ مرکزی آن است. وجود صف های طولانی در جلوی اکثر غرفه‌های کشورهای اروپایی از جذابیت آنان حکایت می‌کند.
در اکثر غرفه‌ها و فضاهای باز نمایشگاه اجرای موسیقی از بخش‌های پرطرفدار و پرهیجان بود که نشان از اهمیت آن در جذب مخاطب است.

نویسنده: دانش طاهرآبادی

0/5 ( 0 نظر )
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.