برنامه آتی نظرگاه
کارگاه نظریه های نو شماره 39 | نظریه، منشاء همه چیز | دوشنبه 15 بهمن ماه 1397
Wednesday, 24 April , 2019
امروز : چهارشنبه, ۴ اردیبهشت , ۱۳۹۸ - 19 شعبان 1440
شناسه خبر : 2387
  پرینتخانه » تک‌نگاری, معماری تاریخ انتشار : ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۰ - ۱۵:۰۰ | 120 بازدید |

مونوگرافی: پیاده‌راه دایجی

عمود بر پیاده‌راه دایجی، کوچه‌های باریکی با ترکیبی از خانه‌هایی فرسوده در دو طرف قرار دارند که در هر کدام از آنها چندین خانوار چینی زندگی می‌کنند.

چنانچه تاریخچۀ شکل‌گیری میدان تیان‌آن‌من در پکن را بررسی کنیم می‌بینیم که تا پایان دوران امپراتوری در چین، قصرهای متعددی به مجموعۀ شهر ممنوعه افزوده شد. در دوران کمونیستی و هم‌زمان با حکومت مائو میدان تیان‌آن‌من در جنوب شهر ممنوعه و در راستای محور شمالی_جنوبی ساخته شد. در دوران اصلاحات و پس از مائو در راستای محور میدان مسیر پیاده‌ای (عرض خیابان حدود ۲۰ متر و طول آن در حدود ۵۰۰ متر) تعریف شد. ساختمان‌های قدیمی ۲-۳ طبقۀ اطراف این محور بازسازی و نوسازی شدند. بدنه‌های این خیابان را فروشگاه‌های مدرن و اکثراً مارک‌های معروف لباس تسخیر کردند.
پیاده‌راه دایجی

– تصویر یک: یک تراموا که قبلاً هم کار حمل و نقل مسافر در این مسیر را بر عهده داشته اکنون به صورت نمادین عابرین را سوار می‌کند. صدای زنگ این تراموا در طول مسیر حاضرین را به خود جلب می‌کند.

سنگ فرش کف خیابان از جنس سنگ و رنگ بدنه‌ها و کف عموماً خاکستری است. در سمت شرق کوچه‌هایی به این راسته منتهی می‌شوند که اختصاص به فروشگاه‌های سنتی چینی دارند. فروشگاه‌ها بیشتر اغذیه و کالاهای مورد نیاز زندگی چینی‌ها را به فروش می‌رسانند. عمود بر پیاده‌راه دایجی، کوچه‌های باریکی با ترکیبی از خانه‌هایی فرسوده در دو طرف قرار دارند که در هر کدام از آنها چندین خانوار چینی زندگی می‌کنند. پهن‌کردن لباس‌ها در ورودی خانه‌ها و حتی توی کوچه بسیار جلب توجه می‌کند. در سمت غرب پیاده‌راه دایجی کوچه‌ای با عرض حدود ۸ متر قرار دارد که در آن اجناس مورد نیاز توریستی فروخته می‌شود. در این کوچه مارک‌های معروف قرار ندارند و همچون سمت شرقی کوچه به بافتی از خانه‌های معقر متصل می‌گردد.
در یک نمای کلی شهر ممنوعه نماد حکومت امپراطورها بر مردم چین بود و در دوران کمونیستی میدان «تیان‌آن‌من» نماد حکومت کمونیست‌ها شد و اکنون نیز پیاده‌راه دایجی نماد حکومت حاکمان فعلی کشور چین است که به عبارتی می‌توان گفت همان مارک‌های معروف و صاحبان ثروت در چین هستند.

پیاده‌راه دایجی

– تصویر دو : ترکیب نماهای سنتی چین در کنار نماهای اروپا در بدنه‌های این خیابان، به‌موجب شکل‌گیری کمپوسوزیونی غریبه شده است، به‌طوری‌که گاه ناظر را از فضای کشور چین دور می‌کند، انگار می‌خواهد او را با خود به فضای اروپا ببرد.

سردبیر: گوران عرفانی
نویسنده: فرهاد هادی
*برگرفته از سفر علمی پژوهشکدۀ نظر به چین در تابستان ۱۳۸۹ است.

|
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.