برنامه آتی نظرگاه
نشست "جایگاه طرح جامع در مدیریت امروز شهر تهران" | سه شنبه 31 اردیبهشت ماه 1398 | از ساعت 17
Thursday, 23 May , 2019
امروز : پنج شنبه, ۲ خرداد , ۱۳۹۸ - 19 رمضان 1440
شناسه خبر : 2399
  پرینتخانه » تک‌نگاری تاریخ انتشار : ۲۵ اسفند ۱۳۸۹ - ۱۵:۰۰ | 91 بازدید |

مونوگرافی: نانجینگ

نانجینگ به معنی پایتخت جنوبی است و اسم آن حاکی از آن است که این شهر سال‌ها پایتخت کشور چین بوده است و بعداً پایتخت به شهر «بیجینگ» ( پکن)منتقل شده است.

شهر نانجینگ یکی از شهرهای تفریحی و بسیار زیبای چین است. نانجینگ به معنی پایتخت جنوبی است و اسم آن حاکی از آن است که این شهر سال‌ها پایتخت کشور چین بوده است و بعداً پایتخت به شهر «بیجینگ» ( پکن) که به معنی پایتخت شمالی است منتقل شده است.
یک رودخانۀ بزرگ با آبی گل‌آلود و عرضی در حدود ۵.۱ کیلومتر از وسط شهر می‌گذرد. عرض و عمق نسبتاً زیاد رودخانه امکان کشتی‌رانی در رودخانه را فراهم می‌آورد. جدارۀ رودخانه به طرز مناسبی با ترکیبی از بتن و آهن مهاربندی شده است.
یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های شهر دریاچه‌ای طبیعی در وسط شهر است. حاشیۀ دریاچه با کف‌سازی بسیار با کیفیت و زیبا طراحی شده است. مجسمه‌های گروهی متعدد، نظرگاه‌ها و اسکله‌هایی برای سوارشدن به قایق‌های تفریحی، کافه‌ها و رستوران‌ها به تعداد کافی و مناسب در حاشیۀ دریاچه در نظر گرفته شده است. این دریاچه که نامش دریاچۀ غربی بود از همه طرف با تپه‌های سرسبز احاطه شده است و پاگوداهای بودایی از چند نقطه پارک سرک کشیده و خودنمایی می‌کنند. در چند نقطه از پارک هم دوچرخه‌هایی ویژۀ پارک دریاچۀ غربی در نظر گرفته شده است که در اختیار گردش‌گران قرار می‌گیرد.

مونوگرافی: نانجینگ

تصویر یک : ترکیب عناصر مصنوع و طبیعی در منظر شهری

در چند نقطه هم مکان‌هایی شبیه سن اما کوچک و صندلی‌هایی رو به سن و دریا چیده شده‌اند که در آن نمایش‌هایی اجرا می‌کردند. در مسیر پارک انواع فضاهای سرباز، نیمه‌باز و سرپوشیده که دارای مبلمان مناسب جهت مکث هستند در نظر گرفته شده است. چینی‌ها آدم‌های آرامی هستند و در پارک‌ها یا می‌نشیند و یا راه می‌روند ولی کسی را نمی‌توان مشاهده کرد که زیراندازی بیندازد غذا باخود از منزل بیاورد، از این نظر فرهنگشان با ما ایرانی‌ها متفاوت است. نکتۀ بارز در تمام پارک آرامش، تمیزی و امنیت بود که بسیار جلب توجه می‌کرد. یک مسیر اسکله مانند از وسط دریاچه می‌گذرد و دریاچه را به دو بخش تقسیم می‌کند. مسیر حرکت دارای عرضی حدود ۱۰ متر است که وسط آن آسفالت و کنار‌های آن به طرز مناسبی که درخت‌کاری شده است به‌طوریکه سایه‌بان کافی برای مکث و امکان نشستن عابران در کنار آب را فراهم می‌کند. نیلوفرهای آبی با برگ‌های پهن و درختان بید مجنون در پارک کاملاً خودنمایی می‌کنند. تصویر انعکاس نور غروب در دریاچه با سیاهی کوه‌ها و قایق‌های تفریحی مدرن و سنتی بسیار رویایی و خاطر‌انگیز است.
از جمله جاهای دیگر که در شهر نانجینگ مورد توجه بازدیدکنندگان است پارک ملی کوهستان ژونگشان می‌باشد. مجموعه‌ای بسیار بزرگ در اندازه‌ای بزرگتر از پارک چیتگر با درختان انبوه که درختان مجاور راه، جملگی دارای داربست‌های فلزی هستند. مقبرۀ دکتر سونیاتسن در این مکان قرار دارد. دکتر سونیاتسن که هم دورۀ دکتر مصدق در ایران بوده حکومت جمهوری را در چین بنا نهاد. مائو از افسران ارتش او بود. به هرحال این شخصیت بسیار مورد احترام چینیان است. مقبره در انتهای محور باغ قرار دارد که با حدود ۳۰ پله صعود به بنایی کوشک مانند ختم می‌شود و یک تخته سنگ ۱۰ متری به عنوان یادبود در آن نگه‌داری می‌شود. با ادامۀ محور یادشده و پس از عبور از یاد بود دکتر سونیاتسن و پس از صعود از حدود ۶۰۰ پله به بنای دیگری منتهی می‌شود که آدم را یاد نمای معبد شائولین در کارتون پاندای کونگ‌فوکار می‌اندازد. اتوبوس‌هایی که گردشگران را به قسمت دیگر پارک می‌برد بیشتر شبیه قطارهای کوچکی است که برای جابه‌جاکردن بچه‌ها در پارک استفاده می‌شوند.

مونوگرافی: نانجینگ

تصویر دو : مقبرۀ دکتر سونیاتسن در انتهای محور پارک
یک پاگودای ۹ طبقه‌ای در پارک قرار دارد که وسط آن یک راه‌پلۀ استوانه‌ای تعبیه شده است. قطر این استوانۀ سنگی ۶۰ سانتیمتر است به‌طوریکه مجموعۀ پله و نردبان سنگی را دور آن نصب کرداند و به این ترتیب راه پلۀ بنا از همکف تا طبقۀ آخر ادامه دارد. در هر طبقه هم بالکن‌هایی دور بنا می‌چرخید که می‌توان در آن قدم زد و سایت اطراف منظرۀ شهر را نگاه نمود. در این پارک تمام بناها در شمال یک محور شمالی جنوبی قرار دارند.
مونوگرافی: نانجینگ

تصویر سه : منظر پاگودای لینگو

یکی دیگر از جاذبه‌های شهر، معبد کنفیسوس است که در جلوی آن یک درخت بسیار زیبا و البته مصنوعی وجود دارد که با برگ‌های زرین و رشته‌هایی قرمز که از آن آویزان شده بود. ظاهراً این درخت آرزوهای مردم نانجینگ است. در راستای محور ورودی مسیری وجود دارد که دو طرف آن مجسمه‌های افرادی که ظاهراً کاهنان معبد بوده‌اند و به احترام ایستاده بودند قرار داشت و یک مکان برای دودکردن عودهای مخصوص عبادت این محور به یک مجسمۀ کنفسیوس ختم می‌شد. در معبد یک تصویر بزرگ از کنفسیوس قرار دارد که مردم در مقابل آن زانو می‌زنند و عود روشن می‌کنند و به دعا می‌پردازند. با عبور از این بنا و در راستای محور ورودی به بنای دیگری می‌رسیم که شبیه آمفی‌تئاتر کوچکی است. معمولاً چند نفر چینی در ساعات خاصی از روز با لباس‌های سنتی موسیقی سنتی اجرا می‌کنند.

مونوگرافی: نانجینگ

تصویر چهار : درخت آرزوهای مردم نانجینگ در کنار معبد کونفسیوس

سردبیر: گوران عرفانی
نویسنده: دانش طاهرآبادی
*برگرفته از سفر علمی پژوهشکدۀ نظر به چین در سال ۱۳۸۹ است.

|
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.