برنامه آتی نظرگاه
نشست "گردشگری مذهبی در ایران؛ ظرفیت ناشناخته | چهارشنبه ۱۶ بهمن ماه ۱۳۹۸ | از ساعت ۱۶
Saturday, 11 July , 2020
امروز : شنبه, ۲۱ تیر , ۱۳۹۹ - 21 ذو القعدة 1441
شناسه خبر : 6152
  پرینتخانه » گردشگری تاریخ انتشار : ۰۲ تیر ۱۳۹۹ - ۹:۰۰ | 13 بازدید | ارسال توسط :
نبود سواد گردشگری و غفلت های ناشی از آن

سواد گردشگری!

مجلس شورای اسلامی فاقد کمیسیون تخصصی گردشگری است. وزارتخانه جدید هم هیچ برنامه عملی که نشان از اهمیت و ارتقای جایگاه «سواد گردشگری» باشد، ارایه نداده‌اند.

وقتی به صحبت‌ها و عملکرد برخی از مردم و مسئولان دقت می‌کنم، متوجه می‌شوم که ناخواسته و ندانسته مسبب آسیب به آثار تاریخی و ‌فرهنگی و همچنین طبیعت شده‌اند و اگر کوچکترین آگاهی از نحوه ورود و تعامل با محیط‌های گردشگری داشتند، شاهد این حجم از تخریب و نابودی محیط زیست و آثار تاریخی نبودیم.

این معضل ما را که دلسوز میراث طبیعی و تاریخی کشور عزیزمان هستیم، بر آن می‌دارد که کاری علمی، فرهنگی و آموزشی را سرلوحه امور خود قرار دهیم و در جهت ارتقای «سواد گردشگری» در بین تمامی اقشار جامعه اهتمام بورزیم تا شاید بتوانیم از نابودی بخش بزرگی از داشته‌های باارزشمان که از گذشتگان به ارث رسیده، جلوگیری کنیم و با صحت و سلامت تقدیم آیندگان کنیم.

اینکه در دروس تحصیلی هیچ کتاب و عنوانی به علم گردشگری اختصاص نیافته و فرزندان ما دانش و تجربه‌ای در زمینه گردشگری کسب نمی‌کنند و حتی مدارس طبیعت را تعطیل می‌کنیم، سبب شده که بی‌سوادی مهلکی دامن‌گیر بخش آموزشی کشور شود.

در سایر بخش‌ها هم بی‌خبری و بی‌سوادی غوغا می‌کند!

رسانه ملی فاقد هرگونه برنامه آموزشی و فرهنگی در زمینه «سواد گردشگری»، حفظ میراث‌فرهنگی و محیط زیست است! هیچ خبری از نابودی آثار تاریخی در بخش‌های مختلف خبری صداوسیما دیده و شنیده نمی‌شود! این حجم از بی‌تفاوتی و تأکید بر بی‌سواد نگه داشتن مردم از علم و سواد گردشگری، جای ابهام و تعجب بسیار دارد.

در بخش‌های مختلف دولتی و حکومتی هم همین وضعیت حاکم است!

بسیاری از دستگاه‌ها خواسته یا ناخواسته صاحب آثار باارزشی هستند که با ندانم‌کاری و بی‌توجهی باعث از بین رفتن میراث طبیعی و تاریخی کشور شده‌اند. وزارتخانه‌های مختلف، سازمان اوقاف، بنیاد مستضعفان، شهرداری‌ها و … همگی مالک بخشی از آثار طبیعی و تاریخی کشور هستند ولی آن‌چنان که باید این آثار حفظ و نگهداری نشده‌اند و در معرض خطر نابودی قرار گرفته‌اند. متاسفانه در این دستگاه‌ها نیز علم و سواد لازم برای نگهداری و استفاده بهینه از این ظرفیت وجود ندارد و از کارشناسان این حوزه هم کمک و مشاوره گرفته نمی‌شود.

اگر به سراغ جاهای دیگر برویم و بخواهیم وضعیت سواد گردشگری را بیشتر بررسی کنیم باز هم دچار ناامیدی خواهیم شد!

پس از کش و قوس فراوان، سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری تبدیل به وزارتخانه شد ولی با اینکه در سند چشم‌انداز و برنامه ششم توسعه تاکید بر توسعه گردشگری شده‌است اما مجلس شورای اسلامی فاقد کمیسیون تخصصی گردشگری است و با تشکیل آن مخالفت‌های جدی هم می‌شود! بگذریم که خود وزارتخانه جدید و وزیر محترم هم هیچ برنامه عملی و راهبردی که نشان از اهمیت و ارتقای جایگاه «سواد گردشگری» باشد، ارایه نداده‌اند.

در آخر، باید باز هم درخواست‌مان را به سوی مردم، سازمان‌ها و انجمن‌های مردم نهاد، فرهنگسراها، خانواده‌ها و تمامی دلسوزان و فعالان حوزه‌های میراث‌فرهنگی و محیط زیست روانه کنیم تا آنان بدون چشم‌داشت و طی مراحل دست و پا گیر ظاهراً قانونی در جهت ارتقای «سواد گردشگری» در میان اقشار مختلف مردم، مدارس، دانشگاه‌ها و محل کار خود گام بردارند تا ضمن حفظ و نگهداری میراث گذشتگان، در جهت توسعه گردشگری که نیاز حیاتی این روزهای ماست، کوشا و موفق باشیم.

۰/۵ ( ۰ نظر )
نویسنده : محمدرضا جابری | منبع خبر : نظرآنلاین
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.