برنامه آتی نظرگاه
نشست "جایگاه طرح جامع در مدیریت امروز شهر تهران" | سه شنبه 31 اردیبهشت ماه 1398 | از ساعت 17
Thursday, 23 May , 2019
امروز : پنج شنبه, ۲ خرداد , ۱۳۹۸ - 19 رمضان 1440
شناسه خبر : 4015
  پرینتخانه » شهر, منتخب, نقد, یادداشت تاریخ انتشار : ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۱۴:۱۱ | 27 بازدید |

چه نامی برای کوچه­‌ها باید برگزید؟

هیچ اتفاق اجتماعی بزرگ بدون آنکه مردم از در خانه­‌هایشان بیرون بیایند، از محله‌­هایشان گذر کنند و پا در شاه‌راه‌­های بزرگ شهر بگذارند رخ نمی‌­دهد. این رخ­دادهای اجتماعی می‌­توانند شادی از یک پیروزی، یک تظاهرات، یک تحصن، واکنش به یک اتفاق یا هر چیز شبیه به این‌­ها باشد.

هیچ اتفاق اجتماعی بزرگ بدون آنکه مردم از در خانه­‌هایشان بیرون بیایند، از محله‌­هایشان گذر کنند و پا در شاه‌راه‌­های بزرگ شهر بگذارند رخ نمی‌­دهد. این رخ­دادهای اجتماعی می‌­توانند شادی از یک پیروزی، یک تظاهرات، یک تحصن، واکنش به یک اتفاق یا هر چیز شبیه به این‌­ها باشد. همین دست اتفاقات مشترک اجتماعی اسباب آن می­‌شود که تنها کارآیی خیابان راه رسیدن به مقصد نباشد و مبدل به یک خاطرۀ جمعی ­شود که تمام باشندگان شهر با آن ارتباط پیدا می‌­کنند، با پیاده‌روهایش، چهارراه‌هایش و درختانش این حس ارتباط اهمیت حفظ خیابان و تلاش برای نگهداری ظاهرش با کمترین تغییرات غیرضروری را موجب می‌­شود زیرا به درستی خیابان بخشی از دارایی روحی و خاطرات جمعی مردمان یک شهر است که وظیفۀ شهرداری حفظ آن است. خیابان راهی که تنها راه نیست بلکه پرپیچ گذری است تنیده بر خاطرات جمعی. نام‌گذاریش شاید از هر اتفاق دیگری مهم‌تر باشد! آیا حاکمیت (در غالب شهرداری) حق نام­‌نهادن بر خیابان را دارد یا مردم و تاریخ؟! آیا تغییر نام خیابان‌ها از حقوق حاکمیت است یا مردم و رخ­دادها!؟

 

تغییر نام خیابان ها

اگر قرار است برای خیابان­‌ها از نام رجل سیاسی استفاده کنیم این اصل را در تاریخ باید بپذیریم که مردان تاریخ سیاه یا سفید مطلق نیستند! رجال سیاسی [مانند هر انسانی] در شرایطی می‌­توانند خوب و بد باشند و کسانی که با نام یک خیابان مواجه می‌شوند حتماً نباید دلیل انتخاب نام آن خیابان را این بپندارند که وی در تمام ادوار تاریخی زندگیش یک خادم بوده است بلکه وی تنها بخشی از تاریخ این سرزمین است؛ در این صورت است که با هر اتفاقی نام خیابان که مهم‌ترین شناسه بر این خاطرۀ جمعی است عوض نخواهد شد! با این نگاه می‌­توان نام‌­های گوناگون بر میادین و خیابان‌­ها نهاد و هراسی از هیچ قضاوتی نداشت و محکوم به محوکردن نام مخالفان خود در تاریخ نشد! می­‌توان خیابانی به نام دکتر مصدق داشت، همان‌گونه که میدانی به نام ملکه فوزیه و یا تونلی به نام امیرعباس هویدا و بزرگراهی به نام هاشمی‌­رفسنجانی! با این نگاه نام‌گذاری کار راحت­تری خواهد شد اما تغییر نام خیابان‌ها حتی در این حالت کاری اشتباه است زیرا پیوندهای خیابان با نامش و خاطرات جمعی مردم برهم می­‌ریزد مگر در یک صورت و آن پیش‌­آمد رخ­دادی است که وقوع آن بسیار اثربخش‌تر بوده باشد مانند تغییر نام میدان ژاله به میدان شهدا پس از درگیری مردم و نیروهای مسلح پادشاهی در ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ و کشته‌شدن مردم معترض که نمونه‌ای مناسب برای موجه‌بودن تغییر نام است.

نویسنده : علی نیکویی |
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.