برنامه آتی نظرگاه
نشست "گردشگری مذهبی در ایران؛ ظرفیت ناشناخته | چهارشنبه ۱۶ بهمن ماه ۱۳۹۸ | از ساعت ۱۶
Sunday, 25 October , 2020
امروز : یکشنبه, ۴ آبان , ۱۳۹۹ - 9 ربيع أول 1442
شناسه خبر : 5623
  پرینتخانه » شهر, منتخب, نوسازی شهری تاریخ انتشار : ۱۲ فروردین ۱۳۹۹ - ۹:۰۰ | 102 بازدید | ارسال توسط :
ورود به حوزه اجرا به جای دستگاه متولی

مداخله در حوزه فضای عمومی؛ سقوط آزاد نوسازی به چاه زیباسازی

سازمان نوسازی با داشتن دفاتر تسهیلگری می‌تواند در زمینه جلب مشارکت ساکنین برای هر طرح بهسازی و زیباسازی با هر ارگانی همکاری کند و زمینه‌ساز اجرای طرح باشد.

سازمان نوسازی شهر تهران در مواجهه با بافت‌های فرسوده و ناپایدار بنا بر وضعیت و مسائل هر بافت و محله، استراتژی خاصی را دنبال می‌کند. در تهران همانند بسیاری از شهرهای ایران، بافت تاریخی واجد ارزش نیز به عنوان بافت فرسوده (بر اساس معیارهای سه گانه) شناخته می شود و به همین دلیل سازمان نوسازی خود را مسئول رسیدگی به آن می‌داند.

بخش میراث تاریخی این نوع بافت‌ها، ضوابط حفاظتی و محدودیت‌های ساخت و ساز باعث شده تا بافت تاریخی نتواند از سیاست‌های نوسازی حوزه مسکن تبعیت کند. بنابراین سیاست بهسازی و بالابردن حس تعلق محلی در ساکنین می‌تواند بافت را در برابر فرسودگی بیشتر محافظت کند.

بافت تاریخی شهر تهران علاوه بر فرسودگی کالبد، مسائل دیگری نیز دارد:

  • بافت در مجاورت بازار به عنوان قلب اقتصاد ایران قرار دارد و اقتصاد قوی بازار، کالبد بافت تاریخی مجاور را به انبار تبدیل کرده و به نوعی بافت از ساکنین خود تهی شده است.
  • سازمان میراث فرهنگی به عنوان متولی بافت تاریخی در جهت حفاظت از این بافت‌ها و بهسازی آنها اقدامی انجام نمی‌دهد و تنها محدودیت‌های خود را اعمال می‌کند.
  • کسبه به دلیل قدیمی شدن بافت از طرح‌های بهسازی جداره و معابر به شدت استقبال می‌کنند و گاهی حاضر به مشارکت مالی در طرح نیز هستند.

سازمان نوسازی با وجود داشتن دفاتر تسهیلگری در دل بافت می‌تواند در زمینه جلب مشارکت کسبه و ساکنین برای هر طرحی – از بهسازی و نوسازی – با هر ارگانی همکاری کند و زمینه‌ساز اجرای طرح باشد.

مداخله در حوزه فضای عمومی؛ سقوط آزاد نوسازی به چاه زیباسازی

اشکال سازمان نوسازی در ورود به اجرا از طرف دستگاه‌های متولی این بافت است. عدم توجه به این بافتها از سوی میراث فرهنگی و مطالبه مردم از شهرداری نمی‌تواند مداخله سازمان ‌نوسازی را توجیه کند. سازمان نوسازی تنها در صورتی حق ورود به حوزه‌های حاشیه‌ای نوسازی را دارد که مسائل مربوط به مقاوم سازی و نوسازی بافت فرسوده به انجام رسیده یا در حد قابل قبول سرعت گرفته باشد.

حدس و گمان دیگری که می‌توان زد، این است که تخصص شهردار تهران و مشاوران وی که در حوزه میراث فرهنگی و بافتهای تاریخی است، سبب شده تا مدیران سازمان نوسازی در برابر دستور مداخله سازمان در بافتهای تاریخی مقاومت نکنند و سازمان نوسازی از مسیر نوسازی به چاه زیباسازی بیفتد.

۰/۵ ( ۰ نظر )
| منبع خبر : نظرآنلاین
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.