
برنامهریزی حملونقل با محوریت زندگی پیاده
زندگی پیاده در پایان دهۀ ۸۰ میلادی و با ظهور نظریه نوشهرسازی در مسائل شهری شروع به ظهور کرد. براساس این نظریه، مقیاس انسانی و

زندگی پیاده در پایان دهۀ ۸۰ میلادی و با ظهور نظریه نوشهرسازی در مسائل شهری شروع به ظهور کرد. براساس این نظریه، مقیاس انسانی و

نظریه پردازان عرصه هنر و معماری غالباً سعی در دستهبندی، سبکشناسی، تفکیک و آنالیز آثار مورد بررسی دارند تا از این طریق شناخت صحیح تری

آنچه مجسمه را قابل تبدیل به یک مصداق هنر شهری میکند، توجه به شاخصها و وجوه بسترساز اثر، مقیاس و ابعاد آن، موضوع، سبک و