برنامه آتی نظرگاه
نشست "گردشگری مذهبی در ایران؛ ظرفیت ناشناخته | چهارشنبه ۱۶ بهمن ماه ۱۳۹۸ | از ساعت ۱۶
Saturday, 16 January , 2021
امروز : شنبه, ۲۷ دی , ۱۳۹۹ - 3 جماد ثاني 1442
شناسه خبر : 6870
  پرینتخانه » برنامه ریزی و مدیریت شهر, شهر تاریخ انتشار : ۰۳ آذر ۱۳۹۹ - ۹:۰۰ | 42 بازدید | ارسال توسط :
مدیریت و برنامه ریزی جزیره ای در توسعه تهران

توسعه ‌های سیستمی خلاف جهت در شهر تهران

در فرآیند توسعه شهر تهران با وجود روابط متقابل بین دو سیستم برنامه‌ ریزی کاربری زمین و حمل و نقل، در عمل سیستم ‌ها از هم جدا هستند.

توسعه شهر تهران تحت تسلط اصول مجموعه ‌ای و «برنامه ‌ریزی ناهمگون بین حمل و نقل شهری و کاربری زمین» پیامدهایی را بدنبال داشته است. مهمترین آنها عبارتند از: تکیه بر استفاده از خودرو و گسترش زیرساخت‌ های وابسته به آن و در پی آن کاهش کیفیت هوا، از دست دادن فضاهای باز و مکان ‌های عمومی شهر از طریق واگذاری این فضاها به خودرو، کاهش سرمایه‌ گذاری در هسته مرکزی شهر و زوال شهر مرکزی بدلیل عدم حضور کاربر در فضا و یا عدم تطابق نوع حمل و نقل با کاربری مرکزی، کاربری ‌های تفکیک شده از نظر فضایی و تراکم بدون برنامه و خارج از طرح بالادستی در مناطق مختلف شهر.

در این شیوه توسعه شهر، برنامه ‌ریزی کاربری زمین بجای اینکه طرح حمل و نقل را با کاربری زمین آینده هماهنگ کند یا حتی به شکلی بهتر، از زیرساخت حمل و نقل بعنوان ابزاری برای دستیابی به الگوهای مطلوب کاربری زمین استفاده نماید، معمولاً طرح حمل و نقل را در خارج از فرآیند برنامه ‌ریزی و بصورت یک مولفه مجرد مورد توجه قرار می‌ دهد. در حقیقت برنامه ‌ریزی شهری ناهماهنگ با سیستم حمل و نقل، تراکم ‌ها و موقعیت فعالیت‌ ها را اغلب بدون توجه به اثرات آتی آنها بر روی سیستم حمل و نقل تعریف می ‌کند و حمل و نقل را تنها جابجایی و تأمین وسایل مربوط به جابجایی می‌ داند. سیاستی که مدیران شهری بخصوص معاونت حمل و نقل شهر تهران در ارایه برنامه ‌های خود بیان می ‌کنند و تأمین چند واگن مترو و اتوبوس را جزو برنامه ‌های اجرایی خود می‌ دانند. در حالیکه یکپارچگی کاربری زمین و شیوه‌ های مختلف حمل و نقل می‌ تواند بعنوان مبنای نظم برنامه‌ ریزی مورد توجه قرار گیرد و پدید آوردن ماهیت توسعه حمل و نقل محور را در شهر منجر شود. نمونه این توسعه نامتوازن در منطقه ۲۲ شهر تهران قابل مشاهده است که عدم یکپارچگی بین برنامه ‌ریزی کاربری زمین و حمل و نقل شهری تبدیل به ابر چالش این منطقه خواهد شد.

توسعه ‌های سیستمی خلاف جهت در شهر تهران
تصویر ۱: رویکردهای نوین در همسو‌سازی برنامه‌ ریزی شهری و حمل و نقل شهری می‌ تواند ماهیت توسعه حمل و نقل محور را در شهر منجر شود. عدم بهره ‌برداری از رویکرد و شیوه‌ های جدید، حرکت خلاف جهت سیستم‌ حمل و نقل شهری و برنامه‌ ریزی شهری را بدنبال دارد.

در فرآیند توسعه شهر تهران با وجود روابط متقابل بین دو سیستم برنامه‌ ریزی کاربری زمین و حمل و نقل، در عمل سیستم ‌ها از هم جدا هستند و هر سیستم بصورت مجموعه ‌ای و جدا از سایر سیستم ‌ها عمل می‌کند. در این بین دو سیستم حمل و نقل و برنامه‌ ریزی شهری به یک رویکرد جدید نیاز دازند که از یکپارچگی سیستم‌ های حمل و نقل و کاربری زمین حمایت می‌ کند و حرکت هر دو را در یک جهت مشترک باعث می ‌شود. در واقع باید رویکردها و روش ‌ها توسعه داده شوند تا استراتژی ‌هایی را برای یک فرآیند هماهنگ ‌تر و مشارکتی بین سیاست‌ های شهری و حمل و نقل تعریف کنند.

نویسنده : آرمان مینیاتور سجادی | منبع خبر : نظرآنلاین
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.