برنامه آتی نظرگاه
کارگاه نظریه های نو شماره 39 | نظریه، منشاء همه چیز | دوشنبه 15 بهمن ماه 1397
Wednesday, 24 April , 2019
امروز : چهارشنبه, ۴ اردیبهشت , ۱۳۹۸ - 19 شعبان 1440
رابطۀ درک منظر میراث فرهنگی با مدیریت آن

منظر محوطۀ باستانی شوشتر به بهانۀ بازدید یونسکو از سازه‌های آبی شوشتر

محوطۀ باستانی سازه‌های آبی واقع در شهر شوشتر، در سال ۱۳۸۸ به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. معیارهایی که باعث ثبت این مجموعه در فهرست میراث جهانی شدند شامل سه مورد است : «دستاورد بی‌نظیر از نبوغ بشر»، «نمایانگر تبادل ارزش‌های بشری در حوزۀ فرهنگی و دورۀ زمانی خاص»،‌ «نشانگر یک فرهنگ خاص یا تعامل انسان با محیط». در چند سال اخیر اقداماتی جهت جذاب‌ترکردن این مجموعه انجام شده مانند رهاسازی مرغابی و ماهی در محوطۀ سازه‌های آبی و یا ایدۀ کاشتن نهال در حاشیۀ رودخانه، اما باید دید که این اقدامات در چه حد موفق بوده و چه اثراتی دارند. با این حال سؤال اصلی این است که باتوجه به ثبت مجموعۀ سازه‌های آبی شوشتر به عنوان میراث جهانی، آیا شناخت نسبت به این مجموعه به اندازۀ کافی وجود دارد و آیا حال که این مجموعه علاقه‌مندی و کنجکاوی برخی گردشگران در سراسر جهان را برانگیخته، آیا از جنبه‌های دیگر نیز در شرف تبدیل‌شدن به کالایی گردشگری است؟

۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۸

چالش‌های تبدیل روستا به شهر
نقدی بر سازوکار تبدیل روستا به شهر؛
پیک‌نیک ایرانی و جنبه‌های اجتماعی و فرهنگی آن
ادیان ایرانیان از گذشته‌های دور تا امروز حاوی نگاهی دوستدارانه به طبیعت بوده است.