پایگاه تحلیلی - خبری نظرآنلاین
رسانه راهبردی - انتقادی پژوهشکده نظر
- پنجشنبه 30 بهمن 1404 00:48
پایگاه تحلیلی - خبری نظرآنلاین
رسانه راهبردی - انتقادی پژوهشکده نظر
پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر کرسی علمی ترویجی با موضوع «ویلاسازی در خلاء نظریه؛ از بحران بوم تا ایده ویژن» برگزار میکند. به گزارش نظرآنلاین، کرسی علمی ترویجی «ویلاسازی در خلاء نظریه» برگزار می شود. ارائهدهندگان:دکتر بابک داریوشعضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی فرهنگشهرمدیر مؤسسه مطالعات معماری ویلا مهندس امیرعباس ابوطالبیپژوهشگر موسسه پژوهشی فرهنگشهرسردبیر مجله ویلا ناقد:دکتر علی سامانی مجدمدیر مرکز تحقیقاتی زیستمحیطی زندهرود مکان:گالری نظرگاهتهران، خیابان دکتر قریب، شماره
در ماههای اخیر از محلۀ دهونک تهران خبر میرسد که در تقابل نابرابر دانشگاه الزهرا با عدهای از شهروندان مستضعف و فرتوت تهرانی، این دانشگاه
نشست « نمای ساختمان، زیبایی با سلیقۀ مردم با مدیران؟» با هدف نقد رویکرد مدیریت شهری در لایحۀ نمای ساختمانهای ایران با سخنرانی محمد سالاری رئیس کمیسیون شهرسازی و معماری شورای شهر تهران، عبدالرضا گلپایگانی معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران و سیدامیر منصوری، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، ۲۳ بهمن ۱۳۹۷ در گالری نظرگاه برگزار شد.
با توجه به عبور بزرگراه شهید همدانی از جنوب دریاچۀ چیتگر، ، نحوۀ اتصال دریاچه شهدای خلیج فارس و بوستان چیتگر، به یکی از چالشهای سیاستگزاران شهری بدل شده است. در اسفندماه سال ۱۳۹۶با تصمیم معاونت فنی و عمرانی شهرداری، این موضوع به صورت محدود به مسابقه گذاشته شد. اگرچه در عنوان مسابقه از مفهوم «اتصال» صحبت شده است و موضوع طراحی عبور از عنصر مصنوع بزرگراه و اتصال دو عنصر طبیعی به یکدیگر است اما بررسی آثار ارائهشده توسط گروههای طراحی بیش از آنکه بیانگر «اتصال» این دو عنصر طبیعی باشد، به شکلگیری فضایی مفصلگونه برای «انفصال» دو عنصر اشاره دارد.
باید کاملاً تبیین کرد که هدف از این اتصال چیست؟ اگر بپذیریم هدف از ایجاد این دریاچه و پیشنهاد چنین طرحی بازنمایی «طبیعت» در مقابل زندگی شهری «مصنوع» است، چگونه میتوان از طریق عنصری «مصنوع» دو عنصر «طبیعی» را به یکدیگر متصل نمود و در نهایت انتظار داشت که کلیت به عنوان «طبیعت» ادراک گردد؟ تکرار نگرشهای فوقالذکر در غالب آثار ارائهشده و همچنین بررسی پنج اثر برگزیده نشان از وجود این رویکرد در نگرش تصمیمگیرندگان در این مسابقه دارد. برگزاری جلسۀ توجیهی کارفرما در کنار آثار منتخب نیز مبین تأیید این رویکردها از سوی کارفرما است.
نشست «مرگ یا زندگی پیاده در قلب تاریخی تهران» به منظور نقد رویکرد مدیریت شهری در پیادهراهسازی با سخنرانی ابوالفتح شادمهری، مدیر بافت و بناهای تاریخی شهر تهران، ترانه یلدا، معمار و شهرساز ومحمد آتشینبار، عضو هیئت علمی پژوهشکدۀ نظر در گالری نظرگاه برگزار شد.
دولتها و حکومتها ذاتاً به دنبال حفظ و بقای خود هستند و ممکن است در برخورد با اعتراضات مردمی دست به اقداماتی خشن بزنند و بعدهاا نتوانند پاسخگوی جامعۀ مدنی و جهانی باشند. لذا جهت رعایت شکلی انسانی مسائل و وجاهت خود ترجیح میدهند خشم و اعتراضات مردم به نحوی کنترل و تخلیه شود. پیشنهاد اختصاص فضایی برای اعتراض مردم هر از چندگاهی از سوی مسئولین مطرح میشود و مکانهایی هم برای این امر معرفی میشوند . از سوی دیگر این مسأله، از نگاه مردم میتواند به منزله به رسمیت شناختهشدن و شنیدهشدن اعتراضشان و یک قدم رو به جلو باشد. به نظر بسیاری از متخصصین امور شهری، در حال حاضر مرکز شهر تهران میدان انقلاب تا چهارراه ولیعصر است. مرکز شهر یعنی قلب تپندۀ شهر و جایی که صداها در آن بهتر شنیده میشوند. اما چرا جای این مکان در مکانهای معرفیشده خالی است. اما به این بهانه که تجمعات در مرکز شهر موجب اختلال در ترافیک و فعالیتهای کسبه میشود نمیتوان این پتانسیل را نادیده گرفت. آیا فقط تخلیۀ هیجانات و اعتراضات مهم است؟ نظر نمایندگان مردم در شورای شهر چیست و آیا دولت حق دارد به جای مردم محل اعتراضشان را تعیین کند؟
ردپای پاسخ این پرسش که چرا مطالبه برای ساخت مجسمههای مشاهیر کمرنگتر شده و مانند گذشته کیفیت ندارد را شاید بتوان با مرور تاریخچۀ ساخت اینگونه مجسمهها پیگیری کرد. اگر ساخت مجسمههای مشاهیر را به دو مقطع زمانی پیش از انقلاب اسلامی و پس از آن تقسیم کنیم به نظر میرسد یکی از دلایل کیفیت مجسمههای پیش از انقلاب نقش انجمن آثار ملی به عنوان متولی اصلی مجسمههای مشاهیر باشد که علاوه بر دغدغۀ سفارش و نصب آثار در فضای شهری، بر آفرینش چهرة افراد براساس مطالعات و منابع تاریخی اصرار میورزید. در مقابل در دهۀ۷۰ که سرآغاز مجدد ساخت مجسمههای مشاهیر بوده نقش انجمن آثار ملی که در این دوران به انجمن مفاخر ملی تغییر نام داده نادیده گرفته میشود و صرفاً شهرداری و سازمان زیباسازی شهر تهران به عنوان متولیان آثار مطرح میشوند.
پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر کرسی علمی ترویجی با موضوع «ویلاسازی در خلاء نظریه؛ از بحران بوم تا ایده ویژن» برگزار میکند. به گزارش نظرآنلاین، کرسی علمی ترویجی «ویلاسازی در خلاء نظریه» برگزار می شود. ارائهدهندگان:دکتر بابک داریوشعضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی فرهنگشهرمدیر مؤسسه مطالعات معماری ویلا مهندس امیرعباس ابوطالبیپژوهشگر موسسه پژوهشی فرهنگشهرسردبیر مجله ویلا ناقد:دکتر علی سامانی مجدمدیر مرکز تحقیقاتی زیستمحیطی زندهرود مکان:گالری نظرگاهتهران، خیابان دکتر قریب، شماره 23 زمان:چهارشنبه،30 مهر 1404ساعت 15 تا 17 برای مشاهده اینستاگرام گالری نظرگاه اینجا کلیک کنید.
ترجمه : فرنوش مخلص متخصص تحویل در مکانهای نزدیک، در قلب منطقه 10 پاریس، قرار دارد. در سال 2016، این تعاونی با 18 کارمند راهاندازی شد. مرکز لجستیک آن را با اعطای جوایز اقتصادی، اجتماعی و همبستگی شهر پاریس تأسیس کرده که مرکز تخصصی تحویل «آخرین کیلومتر» (تا مشتری آخر)، به ویژه برای حرفهایها در پاریس و همچنین در پتیت کرون است. این شرکت بلافاصله بر ۱۰۰ درصد ترابری با دوچرخه متمرکز شد که نیمی از آنها الکتریکی هستند. گلها، میوهها، سبزیجات، بشکههای آبجو، تشکها … که نیاز مشتریان را برآورده میکنند. یک روش تحویل، بدون آلودگی این یک روش تحویل بدون آلودگی و آرام است که از رفت و برگشت چندین کامیون بار، جلوگیری میکند، اما همچنین نشاندهنده نگرانی برای کارایی در بخش حرفهای نیز هست: «مشتریان به ویژه برای سرعت و توانایی ما در ارائه بارهای کوچک و بزرگ در یک زمان بسیار کوتاه ما را انتخاب میکنند»: (اصرار Leeroyd Levi ۲۷ ساله بنیانگذار Olvo به همراه Lucili Mercier) . «تحویل توسط دوچرخه ایده آل است : سریع و زیست محیطی» (جاستین که تازه در نزدیکی کانال سنت مارتین یک دسته گل برای تزئین فروشگاه خود دریافت کرده، شادی میکند). مدل تعاونی یکی دیگر از
انتخابات شورایاری تهران با چه هدفی انجام میشود؟ عملکرد ۲۰ سالۀ آن تا چه حد موفق بوده است؟ آیا برنامۀ کوتاهمدت و بلندمدت محلات تهران براساس پتانسیل هرکدام تدوین شده است؟ آیا قرار است با حضور شورایارها سازندگی اتفاق بیفتد یا تنها به مادۀ ۷ قانون اساسی عمل شده باشد؟ سیاست تمرکززدایی و استفاده از مشارکت شهروندان محله به مرحلۀ عمل رسیده یا همچنان شعار است؟ و هزاران سؤال دیگر در ارتباط با شورایاری محلات کلانشهر تهران میتوان طرح کرد که بدون پاسخ است. پاسخ این سؤالات منوط به تصمیمگیریهایی است که به نظر میرسد در بخش سیاستگذاری، خیلی مورد توجه نبوده است؛ در این یادداشت تنها به شرایط لازم کاندیداها اشاره میشود. طبق مادۀ ۱۱ قانون شورایاری ها، شناسایی مشکلات مربوط به حملونقل، مسائل زیستمحیطی، معابر و میادین، امکانات فرهنگی، امنیت شهری، بهینهسازی فضای زیست شهری، مسائل مربوط به زندگی شهری و… و ارائۀ طرح و پیشنهادات جهت حل مشکلات، از وظایف اصلی آنهاست. به نظر میرسد این حدود از وظایف، موضوع سهلالوصولی نیست که با جمع تعدادی از هممحلهای ها بتوان به آن دست یافت. هممحلهایهایی که بدون گذر از مراحل به اصطلاح تأیید صلاحیت توسط مراجع بالاتر نیز میتوانند کنار هم در جمعهای خودمانیشان راجع به این
ابراهیم گلستان، کارگردان، داستاننویس، مترجم، روزنامهنگار و عکاس ایرانی است که به دلیل نگاه پیشرو و متفاوت خود در عرصههای گوناگون، به عنوان چهرهای قابل احترام و تأثیرگذار در تاریخ فرهنگ و هنر ایران معاصر معرفی شده است. گلستان در سال ۱۳۲۶ خورشیدی، کتاب اول خود را که مجموعه داستانی با نام به دزدی رفتهها بود، منتشر کرد. آثار مکتوب وی از همان ابتدا، دارای سبکی خاص بوده و بسیاری سبک نویسندگی وی را تأثیر پذیرفته از داستانهای کوتاه ارنست همینگوی[1]، نویسندۀ برجستۀ آمریکائی میدانند. وی همچنین از نخستین نویسندگان معاصر ایرانی معرفی میشود که برای زبان داستانی و استفاده از نثر آهنگین در قالبهای داستانی نوین، اهمیت قائل شده و به آن پرداخته است. از دیگر ویژگیهای داستاننویسی گلستان، خلق مجموعه داستانهای به هم مرتبط است. در حالی که چنین سبکی در غرب سابقۀ طولانیتری دارد، این نوع داستاننویسی در ایران با گلستان آغاز میشود اما نکتۀ مهم در این نوع آثار او، خلق نوعی جدید از داستاننویسی است که در ادبیات کلاسیک ایران، مانند منطقالطیر عطار نیشابوری، ریشه دارد. این نوع داستانها نه بر اساس درونمایه یا شخصیتهای داستانی، بلکه بر اساس ساختارهای مشابه به یکدیگر مرتبط میشوند. وی همراه با فعالیت داستاننویسیاش، در سال ۱۳۳۶ خورشیدی، استودیوی
روز جمعه ۴ مرداد سال ۱۳۹۸ با مشارکت بیش از نیم میلیون نفر از شهروندان تهرانی در رأیگیری، بالاخره پروندۀ پنجمین دورۀ شورایاریها بسته شد. در ارزیابی این دوره از انتخابات میتوان به چند نکته اشاره کرد؛ اول اینکه انتخابات، شروع خوبی نداشت و در طول مسیر هم به دستاندازهای شدیدی گرفتار شد، ولی در نهایت پایان خوبی داشت و شهروندان، به میزان قابل قبولی در انتخابات شورایاری شرکت کردند و این نکتۀ بسیار مهمی است. مشکل انتخابات این بود که تیم اجرایی مهارتها و انگیزههای کافی برای انجام این مأموریت را نداشتند و این موضوع خود را کاملاً نشان میداد. شورای شهر هم در این دورهبا شتابزدگی و بیبرنامگی وارد عرصۀ انتخابات شورایاری شد. این شتابزدگی و بیبرنامگی بیشتر ناشی از خوشبینی و اطلاعات ناکافی و بعضاً غلطی بود که اعضای شورا راجع به شورایاری داشتند و شاید فکر نمیکردند، عرصۀ انتخابات شورایاری، سختیهایی به این اندازه داشته باشد. نکتۀ بعدی، ضعف جدی در عرصۀ رسانهای و اطلاعرسانی است. طبق معمول، رسانۀ ملی با شورایاری قهر بود و دیگر رسانهها هم با بیمهری با موضوع برخورد کردند و ستاد انتخابات شواریاریها هم متأسفانه برای غلبه بر این مشکل برنامۀ خاصی نداشت و اقدام خاصی هم انجام نداد و عملکرد
نظرآنلاین: نظر شما در مورد انتخابات شورایاری دیروز چه بود؟ چمران: نحوۀ برگزاری انتخابات و نظارت بر آن مناسب نبوده است. من شنیدم که افرادی بودهاند که همراه با چندین کارت ملی برای رأی آمده بودهاند و یک نفر جای چندنفر رأی داده است. به نظر من مهمترین خطری که برای شورایاری وجود دارد، این است که سیاسی شود. من در تبلیغاتی که کرده بودند میدیدم که فرد علاوه بر تخصص، وابستگی خود به حزب فلان را هم آورده است. این که نمیشود. فرد باید بگوید در چه حوزهای تخصص دارد، چه توانمندیهایی دارد. حزبش که مهم نیست. این اصلاً معنی ندارد. نظرآنلاین: آیا انتقاد شما تنها به شیوۀ برگزاری انتخابات و نظارت بر آنهاست یا به اصل شورایاری هم نقد دارید؟ چمران: من از اول انتقادم به این بود که اگر قرار بود با شورایاریها کار کنند، چرا در طول یک سال گذشته آن را تعطیل کردند؟ امسال هم در ابتدا خیلی کسی ثبتنام نکرد ولی بعد تعداد زیاد شد. من دیروز نگران این بودم که انتخابات انجام نشود یا اتفاقی بیفتد ولی به حمدالله انتخابات انجام شد. شورایاری نهاد خوبی است که باید درست از آن استفاده کنند وگرنه مانند بسیاری نهادهای دیگر، محل اختلاس و دزدی
