برچسب: مریم دبیری

مالکیت عمومی اراضی عباس‌آباد : حقی احقاق نشده

اراضی عباس‌آباد با مساحتی بالغ بر ۵۶۰ هکتار، به دلیل وسعت، یکپارچگی، طبیعت و موقعیت استقرار منحصر‌به‌فردی که در سیستم کالبدی_فضایی شهر تهران دارد، از دیرباز به‌عنوان یک کانون مهم برنامه‌ریزی و مدیریت در شهر تهران مطرح و مورد توجه بوده ‌است. این اراضی با تصویب قانون نوسازی و تأسیس شرکت نوسازی و تهیۀ چندین طرح ویژه، سرنوشت پر فرازونشیبی داشته ‌است (سند راهبردی طرح جامع اراضی عباس‌آباد، ۱۳۸۴) تا در نهایت طبق مصوبۀ شورای عالی شهرسازی و معماری مورخ ۲/ ۴/ ۱۳۸۴، اراضی عباس‌آباد به عنوان یک مسألۀ مهم برنامه‌ریزی و مدیریت شهر در تهران مطرح شده که می‌بایست در مقیاس فراملی، کلان‌شهر منطقه‌ای و محلی ایفای نقش نماید. بر اساس طرح جامع اراضی عباس‌آباد، مصوب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در تاریخ ۲/ ۵/ ۱۳۸۴، کاربری اراضی عباس‌آباد لازم است به‌صورت فضای سبز و فرهنگی باشد و تا آن‌جا که ممکن است زیبایی‌های طبیعی، توپوگرافی و محیط سبز اراضی حفظ گردد (شرکت نوسازی عباس‌آباد، ۱۳۸۸). طبق مصوبۀ شورای عالی شهرسازی و معماری، مورخ ۱/۳/ ۱۳۸۴، سازمان نوسازی اراضی عباس‌آباد مسئولیت اداره و نظارت بر برنامه‌ها و طرح‌هایی که در منطقۀ اراضی عباس‌آباد تهیه می‌شوند را بر عهده داشته و بهره‌برداری صحیح از منطقۀ عباس‌آباد را هدایت می‌نماید ...

نقدی بر اقدامات ساحل‌سازی‌ حاشیۀ رود کارون در اهواز

در اهواز، شهری که من کودکی‌ام را گذراندم، رودخانه‌ای در آغاز سبب‌ساز شهر شد. اما امروز آیا می‌توان آن را دید؟ بر پس چهره ژولیده صنعت نظری بیندازید، از خط آهن پوشیده از علفزار گذرکنید، آنگاه اسکله‌های در حال پوسیدن را می‌یابید و اینجاست آن رود بزرگ که فاضلاب و زباله، در آن بالا و پایین می‌روند. بخار سمومی که می‌بینید به نام‌های آشنا در صنعت تعلق دارند. این محصولات بر درِ خانه‌هایمان می‌آیند اما روشن است که صنایع‌مان هنوز سرکشند. حال می‌توانید در مسیر با نگاهی به خط مخازن نفت و پالایشگاه‌ها برانید، خطر را احساس می‌کنید، پالایش شاید ولی خود پالوده نیستند. در بزرگراهی می‌رانید بی‌بهره از انسانیت یا هنر، زخم‌های به جای مانده از این جنگ را در تکه تکه شدن محله‌ها، و از بین رفتن مناظر سرسبز گذشته می‌بینید. بشکه‌های نفت و محصولات نیشکر سریع تر از تولد بچه ها استخراج می‌شوند. به تاراجی بیندیشید که هنوز در جریان است. اگر به امید یافتن مفری، در حاشیه رود کارون حرکت کنید درمی‌یابید که به حاشیه محیط‌های طبیعی رسیده‌اید. علائمش را می‌توانید در ماشین آلات عالی برای غارت زمین، بر افکندن درختان و گیاهان بومی، پرکردن مرداب‌ها و ساخت و سازهای نامتناسب، بی‌برنامه و زشت جست‌وجو کنید. ...

خوش آمدید!

وارد ناحیه کاربری خود شوید

رمز عبور خود را بازیابی کنید

لطفا نام کاربری یا آدرس ایمیل خود را برای بازنشانی رمز عبور خود وارد کنید.