«مدارس تفکر» چه تفاوتی با «دانشکده‌های معماری» دارد؟

شاید مهم‌ترین خصوصیت دانشکده‌های معماری در جهان از بدو پیدایش آن‌ها، مسئلۀ «نگرش» و در واقع نوع تفکر این مراکز بوده است که طبعاً براساس نوع تفکر و نگرش پایه‌گذاران و استادان معماری گردانندۀ آن‌ها شکل گرفته و برنامه‌ریزی‌های آموزشی آن‌ها هم براساس همین «نوع تفکر» انجام می‌گیرد. دانشکده‌های ما هیچ یک مدارس تفکر نیستند و تا زمانی که نباشند، هیچ پیشرفت جدی و عمیقی در وضعیت معماری کشور حاصل نمی‌شود. ویژگی اصلی این مدارس تفکر، اول این است که به‌طور مستمر با استفاده از نخبگان و خبرگان، به پژوهش، بحث و تولید اندیشه بپردازند. این اندیشه‌ها باید پرداخته و مکتوب شوند تا عکس‌العمل و برخورد دیگر صاحب‌نظران معمار دربارۀ آن‌ها عنوان شود. با تداوم چنین حرکتی توسط این مدارس تفکر، می‌توان انتظار رشد و پویایی در عرصۀ معماری را داشت. دوم آنکه این مدارس تفکر باید حتماً مستقل و فراتر از دولت‌ها و سیاست قدرت‌های حاکم عمل کنند. تنها زمانی‌که مدارس معماری ما تبدیل به چنین مدارس تفکر اندیشمند و پویایی شوند، می‌توانند درمورد تمام اتفاقات کوچک و بزرگ جاری در معماری کشور، با قدرت و تأثیر فراوان اعلام نظر کرده و انجام نظر خود را پیگیری کنند. از این رو است که تا زمانی‌که مدارس معماری ما به چنین مراکزی...

تغییر شکل خانه‌های سنتی به آپارتمان‌های امروزی نیازمند معاصرسازی جهان‌بینی سنتی ایرانیان

چمران با اشاره به اصلاح قانون آپارتمان‌نشینی گفت: «در شهرهای بزرگ آپارتمان‌نشینی دیده می‌شود، بنابراین در زمینۀ قانون آپارتمان‌نشینی اصلاحاتی را انجام دادیم؛ البته برای بهتر اجرایی‌شدن آن، کمیسیون فرهنگی شورای عالی استان‌ها پیشنهاداتی مطرح کرد و کلیات این موضوع تصویب شد و لازم است در کمیسیون‌ها بحث و دوباره در صحن شورای عالی مطرح شود.ایسنا حاشیه‌ای بر این خبر:اگر کسی از شما بپرسد فضاهای مختلف خانۀ ایرانی معاصر را نام ببرید گمان می‌کنید تعداد فضاهایی که می‌توانید بشمارید از تعداد انگشتان دو دست تجاوز می‌کند؟ به‌غیراز اتاق خواب و پذیرایی، هال، نشیمن، آشپزخانه، توالت، حمام، حیاط، پاسیو و تراس چند فضای دیگر به ذهنتان می‌رسد که از قلم افتاده باشد. حال مجسم کنید می‌خواهید فضاهای یک خانه ایرانی را در کمتر از صد سال پیش شمارش کنید. ببینید با چه تعدد و تنوعی مواجه می‌شوید: دربند، سربند، هشتی، دالان، حیاط، تختگاه، ایوان، مهتابی، بهار خواب، صفه، شارمی یا شناشیر، طارمی، دودری، سه دری، پنجدری، شاه‌نشین، حوضخانه، شکم دریده، غلام‌گردش و ... . این تعدد و تنوع فضاها در اغلب خانه‌های تاریخی ایران با اندکی تغییر دیده می‌شود. با این وصف روشن است که معماری ایرانی در طول زمان، نسبت به گذشتۀ تاریخی خویش دچار گسست شده و نتوانسته ریشه‌های...

خوش آمدید!

وارد ناحیه کاربری خود شوید

رمز عبور خود را بازیابی کنید

لطفا نام کاربری یا آدرس ایمیل خود را برای بازنشانی رمز عبور خود وارد کنید.