برنامه آتی نظرگاه
نشست "گردشگری مذهبی در ایران؛ ظرفیت ناشناخته | چهارشنبه ۱۶ بهمن ماه ۱۳۹۸ | از ساعت ۱۶
Friday, 2 October , 2020
امروز : جمعه, ۱۱ مهر , ۱۳۹۹ - 15 صفر 1442
شناسه خبر : 4085
  پرینتخانه » منتخب, نقد اول تاریخ انتشار : ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۱۱:۴۱ | 296 بازدید | ارسال توسط :
راهکارهای شکستن چرخۀ تخریب بناهای تاریخی

مدرسه کاخ در حال نابودی است!

مدرسه کاخ (قاجاری) در تنها بن‌بست ضلع جنوبی کوچه شهید زوارئیان یا همان «کاخ سابق» در نقشه عبدالغفار، بین خیابان‌های سعدی شمالی و لاله‌زار نو است.

به گزارش نظرآنلاین، چند روزی است که موضوع مدرسه‌‌ کاخ (قاجاری) در تنها بن‌بست ضلع جنوبی کوچه شهید زوارئیان یا همان «کاخ سابق» در نقشه عبدالغفار، بین خیابان‌های سعدی شمالی و لاله‌زار نو داغ شده است. بنایی که مدتی نقش انبار را برعهده داشته و مدتی است در خطر تخریب است. علی شهیدی، مدرس دانشگاه تهران وجود این مدرسه را مورد تایید قرارداد و آن را بقایای دوره قاجارخواند.

با نگاهی ساده به حیات این خانه‌ها مشخص است که پس از گذشت سالها و توسعه شهر، شان اجتماعی و سکونت پذیری این املاک مورد سوال قرار می گیرد و گروه های بومی از این محلات نقل مکان می کنند. به مرور فعالیت های تجاری و انبار، جای کاربری اصلی را تصاحب کرده و هویت اجتماعی جاری در این محلات از درون خالی می شود. این روال تا به جایی ادامه پیدا می کند که نگهداشت آن فاقد صرفه اقتصادی ارزیابی شود و توسط مالکین آن، آماده تخریب و بازسازی شود. اینجاست که هویت و ارزش معماری، تاریخی و احساسی بنا دیگر با ارزش اقتصادی این تخریب، قدرت مقابله ندارد. مالک به دلیل حق مالکیت، در مورد ملک خود تصمیم می گیرد. و این تصمیم بیش از جنبه های اجتماعی و ارزشی به سمت ارزش اقتصادی هدایت می شود.
مدرسه کاخ
نکته مبهمی که در اینگونه از خانه‌ها و بناها وجود دارد، ارزش معنوی است که در آنها جاری است. ارزشی که مالکیت آن به شهروندان تعلق دارد. مدرسه ای مثل مدرسه کاخ ، بقایای معماری غیرمسکونی دوران اواخر قاجار و اوایل پهلوی است که اطلاعات کمی در مورد آن در دسترس است. بنایی که می تواند موضع مطالعات میدانی و بازشناسی معماری و منظر باشد و به واسطه دسترسی به آن، عملا به انبوهی از داده‌های مکتوب نشده، مهر کتبی شدن میزند.
چند راهکار برای حفظ و نگهداشت این بناها وجود دارد:

راه اول : خرید این املاک و بناها توسط نهادهای دولتی با هدف نگهداشت و حفظ آنها.
راه دوم : تسهیلگری و توسعه زیرساخت برای بهره برداری هوشمندانه در راستا احیا و حفظ هویت این املاک و بناها.
راه کار اول با توجه به تعدد و تنوع بناها و املاک تاریخی، در بلندمدت تفاوتی با حفظ و نگهداشت مردمی ندارد. چرا که یک متولی عمومی تعداد زیادی ملک و بنای تاریخی را تملک می کند و در بلندمدت هزینه های سنگین نگهداشت و مرمت روی دوشش سنگینی می کند. یعنی نگهداری با کفایت پایین که بدون شک ضربه دیگری به این بناها خواهد زد.

مدرسه کاخ

راهکار دوم بهره‌برداری از این املاک و ساختمان ها به شکل مستقیم یا غیر مستقیم توسط بخش خصوصی است. به شکلی که کسب و کارهای مرتبط و تعریف شده در آن جریان داشته باشد و از سوی دیگر حفظ و احیای این فضاها برای بهره برداری هم شرط قانونی و هم شرط بقا در نظر گرفته شود.
از آنجا که راهکار اول هزینه های زیاد و منافع کمی ایجاد می کند، راهکار دوم توصیه می شود. اما برای راهکار دوم، بایستی چند چیز دیده شود. تمامی بازیگران درگیر با این املاک دیده شوند، تمام سازوکارهای حقوقی و قانونی برای ورود برد-برد بخش خصوصی اندیشیده شود و بخش عمومی به عنوان تسهیلگر برای باززنده سازی این بناها چابک و برنامه پذیر شوند.

۰/۵ ( ۰ نظر )
نویسنده : سعید شفیعا
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.