برنامه آتی نظرگاه
نشست "گردشگری مذهبی در ایران؛ ظرفیت ناشناخته | چهارشنبه ۱۶ بهمن ماه ۱۳۹۸ | از ساعت ۱۶
شناسه خبر : 5907
  پرینتخانه » برنامه ریزی و مدیریت شهر, شهر, یادداشت تاریخ انتشار : ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ - ۹:۰۰ | 157 بازدید | ارسال توسط :
استفاده از منظر طبیعی شهر برای خلق ثروت

جولان سرمایه در شهر

جولان سرمایه سرگردان، با تمرکز در سوداگری مسکن نه تنها به اقتصاد شهر کمک نمی‌کند که با نابودی منظر شهرها، خود نیز عامل تهدیدی برای مشاغل فعال خواهد بود.

در برخورد با فضاهای سبز شهری و باغات درون کلان‌شهرها، علی‌رغم تدوین برخی قوانین با خیال بازدارندگی، همچنین افزودن الحاقیه‌، تبصره و ماده‌ها و تنظیم اصلاحیه‌های جدید طی سال‌های اخیر، شاهد هستیم که هیچ‌کدام ضمانت اجرایی نداشته و در عمل طرح‌های توسعه شهری و عرصه‌های سکونتگاهی، ویرانگر باغات شده‌اند. در نمونه مورد بحث، در شهری چون شیراز که شهرت سیمای سبز شهری آن، جهانی بوده و در وصف شناخت باغات آن سخن‌ها رانده‌اند؛ با هجمه ساخت و ساز سوداگران طی سال‌های اخیر، مجالی برای حیات این باغ‌ها باقی‌نمانده است. در شهری چون شیراز به دلیل ضعف تولید و صنعت، تمرکز سرمایه بیشتر در بخش مسکن است.
مطابق آئین‌نامه اجرایی اصلاح قانون حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها، مصوب ۱۳ مرداد ۱۳۸۸ مجمع تشخیص مصلحت نظام، در برخورد با باغات و سایر فضاهای سبز شهرها، شهرداری مکلف است قبل از صدور پروانه ساختمانی برای بررسی هر نوع تغییر وضعیت درختان املاک و اراضی و صدور پایان کار آن دسته از املاکی که پس از صدور پروانه ساختمانی وضعیت و تعداد درختان موجود در عرصه آن‌ها دچار تغییر شده است، موضوع را از کمیسیون‌های ماده ۷ آئین‌نامه استعلام نماید. در ماده ۶ این آئین‌نامه آمده است، در صورتی که شخص یا اشخاص اعم از حقیقی و حقوقی موجبات اتلاف و امحای درختان موضوع قانون را فراهم آورند شهرداری در اجرای جریمه از طریق مراجع قضایی پیگیری جبران خسارت وارده اقدام نماید. از طرفی به منظور نظارت بر حسن اجرای قانون و آئین‌نامه اجرایی آن و تشخیص باغات کمیسیونی متشکل از یکی از اعضای شورای اسلامی شهر به انتخاب شورا، یک نفر به انتخاب شهردار ترجیحا معاون شهرسازی و یا معاون خدمات شهری شهرداری و مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز و در صورت عدم وجود سازمان پارک‌ها و فضای سبز در شهرداری، مسئول فضای سبز شهرداری پیشنهاد شده است.

جولان سرمایه در شهر
تصویر ۱: یکی از باغ‌های شیراز که اخیراً پس از سوزاندن درخت‌هایش، مدتی به حال خود رها و تا چندی دیگر تبدیل به کارگاه ساختمانی می‌شود.

اما برای نظام مدیریت شهری، شورای شهر و شهرداری در رأس هرم نظارتی با استناد به موارد فوق، منافع کوتاه مدت سرمایه‌داران نسبت به منافع درازمدت شهروندان در اولویت بالاتری است. وجود کمیسیون ماده ۱۰۰ و میزان رشد روزافزون تخلفات ساخت و ساز شهری نیز دلیلی بر این مدعاست. البته فارغ از نظر به عواید مالی مستقیم و غیرمستقیم جذاب برای برخی مفسدین در بدنه نهادهای نظارتی که موجب تسریع به ظاهر قانونی چنین اقداماتی می‌شود، نباید از درآمد پذیرفته حاصل از چنین تخلفاتی برای شهرداری‌ها چشم‌پوشی کرد. بنابراین به نظر‌ می‌رسد این بدفهمی قوانین و آئین‌نامه‌های موجود، دلیل اصلی تخریب باغات و افزایش تراکم در شهری چون شیراز شده است. سوداگران مسکن نیز با فهم این مسأله و حساب و کتابی سرانگشتی و ساده، پرداخت جریمه را مقرون به صرفه دانسته‌اند.

جولان سرمایه در شهر
تصویر ۲: ساختمانی که علی‌رغم اینکه هیچ تعلقی به شیراز ندارد، خط آسمان شهر را هم نابود کرد.

چیزی که بیش از همه جای خالی آن حس می‌شود؛ مدیریت پایدار شهری است. مدیریتی که چشم‌انداز بلندمدت داشته باشد. در بندی از آئین‌نامه مذکور آمده است؛ وزارت مسکن و شهرسازی و شهرداری‌ها موظفند در جهت حفظ باغات در مطالعات طرح جامع شهرها حتی‌الامکان باغات را در کاربری فضای سبز پیش‌بینی نمایند. در این راستا نیز می‌توانند با حمایت از سرمایه‌گذاران خصوصی و سیاست‌های تشویقی، زمینه جذب سرمایه را فراهم آورند. بنابراین در شهری مثل شیراز با وجود زمینه‌های گردشگری موجود، به جای لطمه‌زدن به ظرفیت‌های موجود می‌توان با چنین اقداماتی، هم در جهت حفظ و تقویت این ظرفیت‌ها گام برداشت و هم به نیاز سوداگران بازار سرمایه پاسخ مثبت داد. بی‌شک اولویت قراردادن منافع جمعی از ضرورت‌های مدیریت پایدار شهری است. جولان سرمایه و نقدینگی‌های سرگردان به غلط، با تمرکز در سوداگری مسکن، ساخت مجتمع تجاری، هتل‌سازی و … نه تنها به اقتصاد شهر کمک نمی‌کنند که با نابودی منظر شهرها، خود نیز عامل تهدیدی برای مشاغل فعال بوده و رشد نارضایتی اجتماعی و رشد شکاف طبقاتی از عواقب آن خواهد بود. 

نویسنده : سعید غلام‌پور | منبع خبر : نظرآنلاین
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۱
  1. کيانوش :
    ۲۴ اردیبهشت ۹۹

    نویسنده فقط طرح سوال کرده و کلی و مبهم گفته با کمک زمینه گردشگری می توان بازار سرمایه را به حفظ باغات سوق داد. اصولا به چگونگی زیر عنوان “استفاده از منظر طبیعی شهر برای خلق ثروت” پرداخته نشده. یعنی نوشتاری که بیش از یک جمله به رفع ابهام موجود نیفزوده است

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.