برنامه آتی نظرگاه
نشست "در مرکز تهزان چه باید کرد؟ | رسالت میراث فرهنگی | سه شنبه ۱ مردادماه ۱۳۹۸ | از ساعت ۱۶
Sunday, 25 August , 2019
امروز : یکشنبه, ۳ شهریور , ۱۳۹۸ - 24 ذو الحجة 1440
شناسه خبر : 4491
  پرینتخانه » اخبار, نوسازی شهری, یادداشت تاریخ انتشار : ۲۲ تیر ۱۳۹۸ - ۱۴:۳۲ | 32 بازدید

تخریب و نوسازی یا مقاوم‌سازی؟

چرا تنها سیاست «تخریب و نوسازی» مورد حمایت قرار گرفته؛ در حالی که سیاست «مقاوم‌سازی» به عنوان سیاست موازی «تخریب و نوسازی» مغفول مانده است؟

در نوسازی بافت فرسوده اگر مسئلۀ اولویت‌دار، نجات‌بخشی در برابر زلزله باشد، این سؤال مطرح است که چرا تنها سیاست «تخریب و نوسازی» از سوی دولت و مدیران شهری مورد حمایت قرار گرفته؛ در حالی که سیاست «مقاوم‌سازی» به عنوان سیاست موازی «تخریب و نوسازی» به ظاهر مغفول مانده است.

نوسازی

مقاوم‌سازی سیاستی است که به واسطۀ آن می‌توان بخش قابل توجهی از بافت فرسوده را در برابر زلزله ایمن ساخت. این سیاست بدون بالارفتن جمعیت و افزایش تراکم در بافت و با صرف هزینۀ کمتر از سوی مالکان، بخشی از مسئلۀ ایمنی در برابر زلزله را پاسخگوست. ولی حمایت‌نشدن این سیاست شاید در پی این پاسخ باشد که: مقاوم‌سازی سیاستی است که فرصت سرمایه‌گذاری را با سیستم پیمانکاری به همراه نداشته و همچنین ‌تعهد حمایتی‌ برای دولت ایجاد می‌کند، از این رو مورد قبول سیاست‌گذاران نخواهد بود.

همچنین جدای از ایمن‌سازی بنا که بیشتر بر عهدۀ مالک و سرمایه‌گذار است، ایمنی بافت در برابر زلزله که بر عهدۀ دولت بوده و برای او تعهدآور است نیز جایی در تصمیمات اجرایی نوسازی ندارد. سیاستی که نیازمند اختصاص بیشتر بودجۀ شهرداری به بخش نوسازی و متعهدشدن دولت در حمایت از بافت فرسوده خواهد شد.

نویسنده : بشری بنکدار
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.