پایگاه تحلیلی - خبری نظرآنلاین
رسانه راهبردی - انتقادی پژوهشکده نظر
- چهارشنبه 29 بهمن 1404 17:39
پایگاه تحلیلی - خبری نظرآنلاین
رسانه راهبردی - انتقادی پژوهشکده نظر
پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر کرسی علمی ترویجی با موضوع «ویلاسازی در خلاء نظریه؛ از بحران بوم تا ایده ویژن» برگزار میکند. به گزارش نظرآنلاین، کرسی علمی ترویجی «ویلاسازی در خلاء نظریه» برگزار می شود. ارائهدهندگان:دکتر بابک داریوشعضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی فرهنگشهرمدیر مؤسسه مطالعات معماری ویلا مهندس امیرعباس ابوطالبیپژوهشگر موسسه پژوهشی فرهنگشهرسردبیر مجله ویلا ناقد:دکتر علی سامانی مجدمدیر مرکز تحقیقاتی زیستمحیطی زندهرود مکان:گالری نظرگاهتهران، خیابان دکتر قریب، شماره
بافتهای فرسوده با تغییر شرایط اجتماعی، اقتصادی شهرها و تغییر در مفاهیم زندگی شهری و شهرسازی به بافتهای ناکارآمدی تبدیل شدهاند.
سه نیروی اجتماعی؛ بازار، دولت و جامعه مدنی، نقش ویژه ای در شکل شهر ایفا می کنند. توجه به سیمای شهرها می تواند بیانگر چیرگی گفتمانی هر کدام در هر دوره باشد.
عوارض نوعی مالیات است که سازمانهای رسمی در مقابل ارائه خدمات معینی از مردم دریافت می کنند. عوارض یکی از اصلیترین منبع درآمد شهرداریها است.
شبکه معابر بخشی از فضای عمومی است و قیمتگذاری درباره آن خلاف منافع و حقوق عمومی شهروندان است. چرا شهرداری برای تخلفات راهنمایی و رانندگی باید عوارض بگیرد؟
عدم رعایت استانداردهای لازم ایمنی در ساختمانهای بلند مرتبه تهران، یکی از معضلاتی است که شهرداری بعد از فرو ریختن پلاسکو در دو سال قبل با آن روبه رو شده است.
محمد جواد حق شناس در جریان بررسی ماده 30 برنامه سوم توسعه شهر تهران با تاسیس صندوق های سرمایه گذاری در شهرداری مخالفت کرد.
پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر کرسی علمی ترویجی با موضوع «ویلاسازی در خلاء نظریه؛ از بحران بوم تا ایده ویژن» برگزار میکند. به گزارش نظرآنلاین، کرسی علمی ترویجی «ویلاسازی در خلاء نظریه» برگزار می شود. ارائهدهندگان:دکتر بابک داریوشعضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی فرهنگشهرمدیر مؤسسه مطالعات معماری ویلا مهندس امیرعباس ابوطالبیپژوهشگر موسسه پژوهشی فرهنگشهرسردبیر مجله ویلا ناقد:دکتر علی سامانی مجدمدیر مرکز تحقیقاتی زیستمحیطی زندهرود مکان:گالری نظرگاهتهران، خیابان دکتر قریب، شماره 23 زمان:چهارشنبه،30 مهر 1404ساعت 15 تا 17 برای مشاهده اینستاگرام گالری نظرگاه اینجا کلیک کنید.
پنجشنبه ششم ژوئن، شهر پاریس، قوانین جدیدی را برای استفاده از اسکوترها، به دلیل مواجهه با هرج و مرج در پایتخت اعلام کرد این قوانین شامل ممنوعیت پارک در گذرپیاده خیابان، محدودیت سرعت، تثبیت تعداد اسکوترها و تقویت روحیه شهروندی در استفاده از کلاه ایمنی و ازدیاد کمپین های جلوگیری از تصادفات جاده ای بود. این قوانین از ابتدای ماه ژوئیه اجرا خواهند شد. از یک سال پیش، سرویس اسکوترهای برقی در پاریس، به طور بی نظم و در نبود چهارچوب قانونی واضح، چند برابر شده است. امروز پاریس، ۱۲اپراتور و ۲۰۰۰۰اسکوتر برقی در حال حرکت را داراست. پیش بینی ها میگوید که اگر این روند بدون قاعده ادامه یابد تا سال ۲۰۲۰باید شاهد ۴۰۰۰۰اسکوتر برقی در پاریس باشیم. واضح است که اسکوترهای برقی بخشی از وسایل نقلیه جدید هستند که به کاهش آلودگی حاصل از استفاده اتومبیل، کمک کرده اند. اما پاریس در نظر دارد که نظم و سامان بیشتری به استفاده از این وسیله نقلیه در جهت امن کردن و آرامش بخشیدن به خیابانها دهد. از تابستان ۲۰۱۸، آن ایدالگو (شهردار پاریس) به دولت برای ضرورت ساماندهی در استفاده از اسکوترهای برقی در قالب یک قانون، هشدار داد؛ زیرا که قدرت شهرداری در حال حاضر محدود است. قانون
انسان مهمترین عامل معنادهنده به مکان است. نوعی ارتباط میان انسان و مکان حاکم است که «رلف» از آن به عنوان روح مکان یاد میکند و «شولتز» آن را عاملی میداند که حالت روحی را سبب میشود. برای شناسایی محیط دو شیوۀ کلی وجود دارد: یکی ترسیم ذهنی تصاویر شهروندان است؛ یعنی پدیدارساختن تصویر ذهنی محیط که افراد به آن شکل داده و از آن به عنوان رفتارشان در شهر، استفاده میکنند. شیوۀ دوم نیز دیدگاه زندگی روزمره بوده که دیدگاهی است که مسایل را از پایین میبیند، «واقعیت را مرئی میکند»، و «بینشها و امکانات جدیدی برای گذشتن از شکاف میان تولید و باز تولید و برای دیدن هستی به مثابه یک کلیت» ارائه میکند. مسائل و مشکلات شهرهای جدید از جمله آنها تأثیر عمیق شهرنشینی بر سنتها و روابط مرسوم، مشکل تدارک و آمادهسازی خدمات و زیرساختهای عمومی، تکثیر سکونتگاههای غیررسمی و مشکلات دیگر، باعث توجه فزایندۀ محققین رشتههای گوناگون به مطالعۀ کیفیت زندگی، کیفیت مکان و بهزیستی انسانی در نواحی شهری کشورهای مختلف به عنوان ابزاری برای پشتیبانی از سیاستگذاریهای عمومی شده است. در بحث فضای شهری با کیفیت، این که کیفیت چه تعریفی دارد و چه عواملی بر آن مؤثر واقع میشود، از اهمیت ویژهای برخوردار
مشکل مسکن موضوعی است که امروزه همۀ کشورها را به نوعی، متناسب با شرایطشان، گرفتار کرده است. مسکن روستایی در پهنهبندی سرزمینی ایران به هشت گونه پایه طبقهبندی شده که هریک مشتمل بر گونههای مبدل است. انجام مطالعات گونهشناسی مسکن روستایی در کشور ما به اوایل دهه ۶۰ هجری شمسی بازمیگردد که تقریباً ۶۵ درصد جمعیت کشور را روستائیان تشکیل میدادند. در ابتدا مرکز تحقیقات و مسکن به این اصل پرداخت که از استانهای کشور نسبت به تهیه مطالعات گونهشناسی اقدام کرد که بعد از گذشت سالها در دهه ۷۰ گونهشناسی مطالعات استان اردبیل نیز تهیه شد. مهمترین هدف از انجام مطالعات گونهشناسی مسکن روستایی، پیدا کردن شناخت کافی از وضع موجود و ثبت گونههای متفاوت مسکن روستایی جهت استفاده از مفاهیم و اشکال آنها در طرحهای آتی خواهد بود. در حال حاضر بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، متولی ساماندهی کالبدی روستاها و ساخت و ساز ابنیه روستایی در سراسر کشور میباشد و با انجام تعدادی بیش از ۲۳ مورد طرح مطالعات گونهشناسی مسکن روستایی از سال ۱۳۶۲، اطلاعات جامع و ارزشمندی در زمینه ساماندهی بافتها و گونههای معماری روستایی بدست آورده است. اما با این وجود، در حالی که در کشورهای پیشرفته، مسکن بُعدی از رفاه اجتماعی بوده و برنامههای
در روزهای گذشته، اظهار نظرهای بسیاری از سوی مسئولین مختلف دربارۀ حیات شبانه در فضای مجازی و رسانههای مختلف منتشر شده است. در همین راستا نظرآنلاین پای صحبت شهرزاد مهدوی کنشگر اجتماعی نشسته است: نظرآنلاین : زندگی شبانه یا زیست شبانه در نظر شما چه تعریفی دارد؟ شهرزاد مهدوی: از این فرصت میتوان برای بازآفرینی در مرکز شهر بهره برد. هماینک نیز تهران خواب ندارد و زندگی در آن بیستوچهارساعته در جریان است، اما در رفتوآمد سواره در خیابانها یا دورهمی در خانههایی که بیشتر به اقشار پردرآمد تعلق دارد. خانوادههای کمدرآمد و میاندرآمد که امکانات و فضاهای اختصاصی افرادِ مرفه را ندارند و روز را به کار یا تحصیل مشغولند، مایلاند شب را از آپارتمانهای تنگ خود بیرون بزنند و به دور از ازدحام ترافیکی در فضای شهری وقت بگذرانند. زندگی شبانه به اقتصاد شهری و توسعۀ مشاغل هم رونق میبخشد و استفادۀ بهتر از زیرساختهای موجود را امکانپذیر میسازد. در شرایط رکود اقتصادی کنونی و بیکاری گستردۀ جوانان، زندگی شبانه تحرکی اقتصادی به بار خواهد آورد و از این فرصت میتوان برای بازآفرینی در مرکز شهر بهره برد. اقتصاد شهری فقط به خرید و مصرف خلاصه نمیشود و فعالیتهای فرهنگی، هنری، ورزشی و آموزشی را هم در برمیگیرد.
کریستیان نوربرگ شولتز در کتاب مفهوم سکونت به تعریف و تبیین مسألۀ سکنیگزینی و انواع سکونت میپردازد. او برای سکونت سه حالت و چهار جنبه قائل است که زیر سایۀ مفاهیمی چون احراز هویت و تعیین موقعیت به این جنبهها میپردازد. کیفیت سکنیگزیدن از شروط مقدماتی انسانبودن است. شولتز سکونت را چیزی بیش از سقفی را به عنوان سایبان قرار دادن و چند مترمربعی از زمین را زیر پا گرفتن میداند. وی برای سکونت سه حالت مختلف متصور است؛ سکونت مجتمع (در آبادی)، سکونت عمومی (در بنای عمومی) و سکونت خصوصی (در خانه). از دیدگاه شولتز «آبادی، فضای شهری، نهاد و خانه به همراهی یکدیگر، محیط کل یعنی جایی که سکونت به جنبههای طبیعی، مجتمع، عمومی و خصوصی خود در آن رخ میدهد را به وجود میآورند». آبادی نمایندۀ رخداد سکنیگزیدن طبیعی انسان است. هرچند در دوران معاصر انسان به میل خود آبادی محل سکونت خود را انتخاب نمیکند و در لحظۀ تولد در یک آبادی ازپیشآماده افکنده میشود؛ اما آبادی از منظر شولتز راه حلی برای مسأله یافتن جای پا در جهان مفروض است. از دیگر تعاریف ارائه شده برای آبادی نیز احداث بنایی نو بر روی زمین کهنه است. از گذشتۀ دور فضای شهر و آبادی محل ملاقات
