





پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر کرسی علمی ترویجی با موضوع «ویلاسازی در خلاء نظریه؛ از بحران بوم تا ایده ویژن» برگزار میکند. به گزارش نظرآنلاین، کرسی علمی ترویجی «ویلاسازی در خلاء نظریه» برگزار می شود. ارائهدهندگان:دکتر بابک داریوشعضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی فرهنگشهرمدیر مؤسسه مطالعات معماری ویلا مهندس امیرعباس ابوطالبیپژوهشگر موسسه پژوهشی فرهنگشهرسردبیر مجله ویلا ناقد:دکتر علی سامانی مجدمدیر مرکز تحقیقاتی زیستمحیطی زندهرود مکان:گالری نظرگاهتهران، خیابان دکتر قریب، شماره

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر کرسی علمی ترویجی با موضوع «ویلاسازی در خلاء نظریه؛ از بحران بوم تا ایده ویژن» برگزار میکند. به گزارش نظرآنلاین، کرسی علمی ترویجی «ویلاسازی در خلاء نظریه» برگزار می شود. ارائهدهندگان:دکتر بابک داریوشعضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی فرهنگشهرمدیر مؤسسه مطالعات معماری ویلا مهندس امیرعباس ابوطالبیپژوهشگر موسسه پژوهشی فرهنگشهرسردبیر مجله ویلا ناقد:دکتر علی سامانی مجدمدیر مرکز تحقیقاتی زیستمحیطی زندهرود مکان:گالری نظرگاهتهران، خیابان دکتر قریب، شماره 23 زمان:چهارشنبه،30 مهر 1404ساعت 15 تا 17 برای مشاهده اینستاگرام گالری نظرگاه اینجا کلیک کنید.

گزارش نشست «تکمیل دموکراسی، کدام روش برای تقویت نظارت بر قدرت ؟» مسأله صلاح هر قدرتی در این است که بتواند مشارکت هرچه بیشتر مردم را در سیستم ادارۀ جامعه عملی سازد. هدف مدیریت شهری امروز، زمینهسازی برای حضور مردم و گروههای ذینفع در صحنۀ مدیریت شهر است. آیا به این شعار عمل میکند؟ چگونه میتوان بر آن نظارت کرد؟ شفافیت عملکرد، نقد حزبی و جریان افشاگری، سه روش برای بسط آگاهی و زمینهسازی مشارکت است که از سوی، احزاب، اشخاص یا مدیریت شهری به کار گرفته میشود. هر سه راه مذکور به دلیل ضعف تحلیل علمی، نه فقط ناقص که در نظارت بر قدرت، گمراهکننده محسوب میشود. این سؤال مطرح میشود که مؤثرترین و پایدارترین روش برای نظارت بر قدرت چیست؟ نتیجۀ راهبردی در سیستم مدیریت شهری که مخاطب اصلی آن عموم مردم هستند، لازم است نظارت پایدار و مؤثر مردمی بر سیستم نهاد قدرت وجود داشته باشد. به این منظور باید سیاستها و راهبردهایی تعریف شود که تحقق این نوع نظارت را تضمین کند و به عنوان هدف رسانهها برای کاربردیساختن نظارت مردم بر مدیریت دنبال شود. «نقد راهبردی» با رویکرد علمی و مسألهمحور میتواند در تولید سیستم نظارت پایدار کاربرد داشته باشد. پایداری، نگاه کلنگر و تحلیلی،

مبانی نظری طرح بازآفرینی شهری بر مبنای اهدافی متعالی و قابلتوجیه شکل گرفته است اما شیوۀ اجرائیشدن آن بر مبنای تفاوت آشکار میان اهداف اجتماعی و اقدامات کالبدی و رویکرد اقتصادی به طرح تنها به نیات اقتصادی توسعهگران و در بهترین حالت ایمنسازی به نفع ساکنان احتمالی پاسخ خواهد داد

در سالهای اخیر طرح شعایری مانند «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایۀ ایرانی» و «حمایت از کالای ایرانی»، توجه مردم و مسئولین را به این مسأله جلب کرده است. شعارهای تبلیغاتی کالای ایرانی به موازات کاهش تبلیغ کالاهای خارجی، افزایش یافتهاند. اما این شعارها به چه میزان تأثیرگذار هستند؟ به نظر میرسد به دلیل، وجودنداشتن برنامه و سیاستی دقیق در این باره، این مهم در سطح شعار باقی مانده است و تبلیغات کالا، خدمات و فرهنگ گاهی چنان غیرتخصصی طراحی میشوند که نتیجۀ عکس میدهند.
وقت آن رسیده که تولیدات تبلیغی یا به آژانسهای تخصصی سپرده شوند و یا سازمان تبلیغات اسلامی و زیباسازی شهر تهران به عنوان متولیان تبلیغات فرهنگی، به تکنولوژی و نیروهای کارآمد مجهز شوند و بازخورد این قبیل تبلیغات را در فضای شهری و در واقعیت اجتماع بسنجند.

مسکن روستایی در عین سادگی از پیچیدگیهای زیادی تحت مؤلفههای اقتصادی_معیشتی، اجتماعی- فرهنگی و جغرافیایی- اقلیمی شکل میگیرد، لذا میطلبد که در نوسازی و یا بهسازی آنها به این مؤلفهها توجه شود.

چندسالی است که در ایام نوروز و تحت عنوان «رویداد بهارستان» فعالیتهای هنری از طرف هنرمندان و به سفارش سازمان زیباسازی شهرداری تهران در سطح این شهر مشاهده میشود.در نوروز ۹۷ جهت رفع این نقیصه کارگاهی جهت تولید آثاری خوشنویسی در غالب نهایی اثر گرافیکی راهاندازی شد. به این ترتیب در بخشی از رویداد بهارستان متنها و اشعار ادبی دربارۀ نوروز و بهار با هنر خوشنویسی مزین، طراحی و در معرض دید شهروندان قرار گرفت. در نخستین سال توجه خاص به خوشنویسی در رویداد بهارستان، با خط و خوشنویسی همچنان به صورت سنتی و به عنوان فونتی برای انتقال معنا برخورد شد و رویکرد صرفاً زیباییشناسانه کمتر مورد توجه بود. این درحالی است که در هنر معاصر امروز کشور شاهد رویکردهای حروفمحور خلاقانه و مبدعانۀ فراوانی در هنرهای تجسمی هستیم که هم ارتباط با فرهنگ ایرانی در آنها حفظ میشود و هم با رویکردهای هنری معاصر هماهنگی بیشتری دارد. در حقیقت روش برگزاری کارگاه و رویکرد آن بود که امکان آزادی عمل را از هنرمندان گرافیست صلب کرد و لازم است در سالهای آینده بر همکاری همزمان هنرمندان خوشنویسی و گرافیست تأکید شود.